Ben hiç geçemedim karanlıkların ötesine, adımlarım hiç gitmedi bir sokak lambasının titrek ışığının karanlığa solan tarafına...
Yolum hiç akmadı yıldızların, şafağın, ufkun ötesine...
Canım yanar her ne kadar gülsede gamzelerim, ruhumda mezar gibi göçükler var...
Görmesemde ufkun ötesini, geçmesemde ışık demetlerinin ötesine biliyorum en derin güzellikleri en hakiki gülüşleri, okuyorum gidemediğim her toprak , her ağaç , yere düşen her yağmur tanesi dimağım da yer edindi. 
Gönlümün gittiği ufuklar çizmek için varım...
                                                                  Pejmürde...