pelesenk

bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... 
            kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü benim kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
            paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. 
            oyuncağı panik olan sayın yalnızlık, kendi kendine nasıl da eğlenir.

hiç bitmeyen dertlerime.