Pelin SALAR - 16



Siyah, geceyi pençesine alırken kalem, defterle buluşur. Tüm hisler satırlara dağılırken kelimelerin ruhu acıyla kıvranır ve ben, aklıma sahip çıkamam. Acıyı sahiplenerek ona nefesimi armağan ederim. Acıların kadınıyım, cehennemin en kavurucu ateşinin ortasında yanarım. Yine de yürürüm, yazarım. Şeytani gölgeler etrafımı sarmaya yeltenir, çektiğim acıların beni bitap düşürmesinden yanadırlar. Ama ben pes etmem. Dimdik ayakta durmayı öğrenmişimdir bir adamdan, düşmek nedir bilmem.