perizade

Henüz yazılmamış bir kitabın ilk cümlesi gibi,
          	Bütün hikâyeyi seninle başlatmak istiyorum.
          	Geçmişin tozunu bir gülüşünle silip,
          	Sadece sana çıkan yollarda yürümek niyetim.
          	Söylesene; ilk durağım olur musun?
          	Gözlerimi açtığımda gördüğüm o ilk ışık,
          	Eksik kalan yanımı tamamlayan o tek varlık...
          	Ve hayatın tüm gürültüsü dindiğinde,
          	Dünya sustuğunda ve renkler çekildiğinde;
          	Yorgun başımı yaslayacağım o son omuz,
          	Varmak istediğim o en son menzil olur musun?
          	Seni "evvelim" diye sevip,
          	Seni "ahirim" diye saklamak istiyorum.
          	Zamanın ötesinde, her şeyin ötesinde;
          	Benim ilk ve sonum olur musun?

perizade

Henüz yazılmamış bir kitabın ilk cümlesi gibi,
          Bütün hikâyeyi seninle başlatmak istiyorum.
          Geçmişin tozunu bir gülüşünle silip,
          Sadece sana çıkan yollarda yürümek niyetim.
          Söylesene; ilk durağım olur musun?
          Gözlerimi açtığımda gördüğüm o ilk ışık,
          Eksik kalan yanımı tamamlayan o tek varlık...
          Ve hayatın tüm gürültüsü dindiğinde,
          Dünya sustuğunda ve renkler çekildiğinde;
          Yorgun başımı yaslayacağım o son omuz,
          Varmak istediğim o en son menzil olur musun?
          Seni "evvelim" diye sevip,
          Seni "ahirim" diye saklamak istiyorum.
          Zamanın ötesinde, her şeyin ötesinde;
          Benim ilk ve sonum olur musun?

perizade

Dört yanım gurbet sanki, her yer yabancı,
          İçimde dinmek bilmez o ince, sinsi sancı.
          Dursun zaman, geçmesin artık o acı;
          Özledim gülen yüzünü, bahar bahçem gibi.
          Uzaklara daldığında sakladığın o gizli kederi,
          Ruhuma dokunan, silinmez o derin izleri,
          Kalbimde yankılanan o sessiz sözleri;
          Özledim o mahsun bakışını, sanki bir veda gibi.
          Hangi aynaya baksam sen çıkıyorsun karşıma,
          Gökyüzü dar geliyor artık bu yalnız başıma.
          Hasretini katık ettim her gün gözyaşıma;
          Özledim o güzel gözlerini, dünyadaki cennet gibi.
          Aklımda sadece senin hayalin, dilimde adın,
          Hiç geçmedi gönlümden o eşsiz tadın.
          Sen benim en bitmez, en derin feryadım;
          Özledim seni, her zerremde ilk günkü gibi.

perizade

Dünya telaşla dönerken kendi ekseninde,
          Zamanın durduğu o tek yerin adındayım.
          Binlerce yüz geçse de ruhumun önünden,
          Sadece senin gözlerin var aklımda.
          Unuttum hangi mevsimde dökülür yapraklar,
          Hangi sokak nereye çıkar, artık yabancıyım.
          Hafızamın en kuytu, en korunaklı köşesinde,
          Sadece senin gözlerin var aklımda.
          Yıldızlar sönse de geceyi dert etmem hiç,
          Işığımı o mahzun bakışlardan alırım.
          Kime baksam, neye dokunsam hep aynı sızı;
          Sadece senin gözlerin var aklımda.
          Mürekkebi kurumuş mektuplar gibiyim sensiz,
          Yarım kalan her hikayenin son satırındayım.
          Gözlerimi kapattığım an başlayan o sonsuzlukta,
          Sadece senin gözlerin var aklımda.