Yaprakların intihar mevsimində yeşerdim.
Parlamamla sönmem bir.
Kimmiyim; Bir ağacın yüzlerce dalındaki, yüzlerce yaprağından tek arda kalanım.
Hayata tutunmaya çalışan umutsuz vakadan en umut gözükenim.
Yerdeki ceset bahçesi sonumu haykırıyor
Gökyüzü umudu vadediyor.
Ben ise arafta olmayacak bir dala tutunan aciz
Kimmiyim; Zayıf bir halkadaki, Güçlü bir karakterim
Kızgın gökyüzünü göğsümde hissediyorum
Çakan şimşekler göğsümü zorlayarak dışarı çıkmaya çalışıyor
Beni nasıl zorladığını anlatamam
Allah'ım senden gelecek Sabra ihtiyacım var
Kaskatı olmuş vücudumu gevşetmene ihtiyacım var