merhabaa aylar önce yapılması gereken açıklamam ile geldim..
önceliklee biraz nedenlerimden bahsetmek istiyorum. Kitaptaki kaos zenginliğini hayatıma mı çektiğimdendir nedir, başım bir rahat kalmadı. Çok fazla üzüldüm çok fazla ağladım çok fazla sinirlendim, hani bir tane olumlu şey say deseniz bir elin parmağını geçmez benim için haziran ayından itibaren. Ama bir sözüm vardı bu yılın kışında, eve gelir gelmez bu kitaba bölüm yazacağım hakkında. Yazdım da. Bazen bölüme gelen yorumları hastaneden, bazen uzak yollarda otobüste ağlarken, cenaze mevlütünde, karakol önünde bile okudum. Ne olursa olsun devam ediceğim dedim ama biraz büyük konuşmuşum sanırım o zamanlar. Bırakın yazmak için oturmayı, nefes alıcak zamanım bile olmadığı günler oldu. Hayatımın en zor zamanını geçirdim. ve hala etkileri sürüyor desem yalan olmaz sanırım. O sırada Arat’ı ve Nilay’ı düşünmek.. nasıl desem zaten hayatım kaos doluyken birde kafamın içini kurtarmaya çalışıp onları biraz geri plana atmaktı sanırım.
Bu süreçte çok fazla yıprandığımdan hikayeye geri dönmekte benim için çok zor oluyor haliyle. Bir kere yıllarca eline kalem sürmeden tekrar yazı yazmaya çalışmak gibi bir şey.. Sanki İlhami Bey ve İlhamiye Hanım bavulları çocukları toplamışlarda köydeki eve gitmişler gibi.. Gelicekler ama sanırım güneşin tekrardan açmasını bekliyorlar.
Bu sırada bazı hikayelerimin temelini attım. Kaosun içinde bile boş durmadım ajhshahs. Geçen yıllardan beridir düşündüğüm bir karadeniz kurgusu var ama hem çok sıcak hem çok naif hemde bir o kadar komik olmasını istiyordum. Aklım sürekli ona kayıyor ama kısacık bir şeyler gelebilir belki bilmiyorumm..
Çok fazla kafası karışan var, gelene kadar detaylı bir aile ağacı da yapıp buraya atmayı planlıyorum. çünkü sanırım biraz karışık anlatıyorum ve çoğu kişi anlamadığını dile getiriyor
buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederim ❤️ mutlulukla kalın.
