@piadeiuan
les jours s'en sont allés et nous avons grandi,
l'amour nous a blessés, le temps nous a guéris.
mais seule et sans printemps,
je cours en vain les bois, les champs,
dis, souviens-toi nos amours d'autrefois?
fırtınadan sonra açan güneşe, suskun gecedeki aya benziyordu yüzün, rüzgârın uğultusu dindikten sonraki deniz gibi sakindi yüreğin.
en elde edilmemiş şiirdin sen. kuşluk vakti yazılanlardan... bıkkın bir rahibin, bir sabah, yorgun bir vezirin akşamın alacakaranlığında muhtemelen yazacağı... masadan doymadan kalkmış gibi okunmalı... güzelsin...
yaşamın gürültüleri, suskunluklarını bulandırdı.
buna gülüyorsun simdi çünkü boş kafanda
yer alan yanlızca tutsaklık.
o yakıcı bakışlar, kor gibi yanışlar
yıkılmış gönlüm, ne adaklar adar.
hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince.
içimde bir la douleur dalgası hissetmiştim. ingilizceye tam olarak çevrilemeyen birçok fransızca kelimeden biriydi, "sahip olamayacağın birini istemenin verdiği acı" anlamına geliyordu.
hâlâ, çok güzelsin
sanki teninde ay ışığını saklardı.
gecenin karanlığında parlayan kutup yıldızı gibi, zarif ve farklı sanırdınız onu görseniz,
değişmeyen, çirkinlik içinde. denizin dibindeki beyaz inci. çirkin, yosun tutmuş kayalar arasındaki, tertemiz beyaz inci.
ve eğer gerçekten görebilseydiniz güzelliğini, denizin en dibindeki siyah incinin sahip olduğu zarifliğin en güzel hali sanırdınız; onu bir görseniz.
ben onun güzel olduğunu savunurken siz onu çirkin olduğuna inandırdınız. lakin görseydiniz ne kadar güzel olduğunu, tıpkı, dışarıda zemheri varken tüm zarafetiyle açan açelya gibi durduğunu sanırdınız; onu görseniz.
tüm zarafetiyle esir düşmüş sanırdınız, onu görseniz. en kirli suda yetişen bembeyaz çiçek gibi aykırı durduğunu, tertemiz ve güzel olduğunu sanırdınız, onu görseniz.
your bio is what i am listening to.
chase atlantic.
❤️
