pinarsalih

9. Bölüm yayınlandı...

pinarsalih

ZAMBAK ÇİÇEĞİ 7'DEN...
          
          
          Annem beni kan izleriyle görünce sendeler gibi olduğunda, " Bana ait değil anne, bitti anne." dedim korkusu geçsin diye. Sesim saf heyecan barındırıyordu. Yüzünde ki telaş korkuya döndüğünde, "Ne bitti bebeğim anlayamadım?" diye sorarken sesi titremişti. Kuruyan dudaklarımı yaladım annemle kısa olan mesafemizi bitirdim.
          " Onlar sizi öldürmeden anne, ben onları öldürdüm!"

pinarsalih

Zambak Çiçeği 6'dan...
          
          
          Ben bu yolu seçerken arkamda dağ gibi bir babam olduğunu biliyordum, ben bu yolu seçerken arkamda güvendiğim abimin olduğunu biliyordum, ben bu yolu seçerken arkamda koruyucu meleğim annem olduğunu biliyordum! 
          Ben bu yolu seçerken, gözümden yaş akmasına izin vermeyecek sevdiğim adam olduğunu, amcalarım olduğunu veya dedemin olduğunu biliyordum! Benden bir dakika haber alamayan ailem yeri yarar, göğü deler, dağları aşar beni kurtarırdı. 
          Peki uzun zamandır neredelerdi?
          Peki uzun zamandır ne halde olduğumu merak etmemişler miydi?
          Peki uzun zamandır gözlerinden sakındıklarını neden bulmamışlardı?
          O kadar büyük konuşanlar yeminler edenler şimdi neden yanımda değillerdi? 
          " Anne canım yanıyor?" Fısıltımı duyan bir tek kendimdim. " Baba değil tırnağıma, kötü gözle bile bakanların gözlerini yerinden sökmeyecek miydin?" Duvardan kaymaya başladım. "Abi, gözümde yaş kalmadı benim nerdesin?" 
          Yere oturduğum da kafamı öne çektim hızla duvara indirdim. " Cesur lütfen... Cesur tut kollarımdan çıkar beni cehennemin yuvasından!" Ellerimi yüzüme kapattığımda tekrar hıçkırarak ağlamaya başladım. " Ciğerimi söküyorlar ciğerimi!"