polifonik____

nolur üstümden o elleri çek nolur 
          benim samimiyetim sana nasıl gözüktü
          nezaketim kibarlığım sevgimi nasıl böyle anlarsın sen sadece diğerleri gibisin benim için 
          her zaman öyleydi…
          bir abi edindim sanıyordum meğersem sadece hayatıma sülük almışım ruhumu tüketmeye kalkışma beni ben olarak bırak yalvarırım… 
          hisler hiçbir zaman yalan söylemez bir kadınsan onlara güvenmeyi öğrenmelisin 

kitap yazmaya karar verdim fantastik sever okurlar hesabıma beklenir:) https://www.wattpad.com/story/351234659?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=polifonik____

          sensin o hep hasretimde tüten
          görmek için yıllarımı verdiğim
          yaşamak için beklediğim sebebim
          deryanın huzurunda ayasofia nın esenliğinde
          bir sevgili gibi beklediğim
          köpük köpüktür şimdi denizin 
          selimiyeden atlasam sarnıca
          bir ayağım eyyüp bir ayağım da beykozda
          hazerfan gibi uçsam galatadan üsküdara
          eskiden huzur doluydu bu sokakların 
          şimdi ise kan ve gözyaşı geliyor kulaklarıma

o kadar acıyorum ki kendime bi insan hiç mi kendini sevmez 
          bu seferde diyorum ki kendini sevmeyen bir insan yürekten hissedebilir mi saf ve temiz
          sanmıyorum  
          yalnızlık ama tanrıya atfedilenden
          çünkü ben o kadar büyük biriyim ki
          bu dünyayı düzeltebilirim
          ben kendimi feda edebilirim 
          ben yaptığım işi en iyi yapmalıyım ki
          kimse yarattığım düzende beni görmesin arasın bulsun anlasın
          ve de bir o kadar hastayım
          zehirli cümlelerle insanları kandırmaktan
          ben bağımlıyım duygusal yoksunluk çekiyorum çünkü kendime yetemiyorum
          bu sebeple de sanki varlığım çok bi anlam ifade ediyormuş gibi kimsenin umrunda olmayan zehirleri beynime nakış nakış işliyorum
          acizliğimden utanmaktan adım bile atamıyorum
          hatta nefes bile alamıyorum 
          sadece insanları kendime hayran bırakmak için acı verici ıstırabımı onlarla paylaşıyorum
          ve onların hayatlarına bir sülük gibi yapışıyorum ta ki sıkılana kadar
          tabi mantığıyla hareket edenler söylediklerime kanmıyor
          ama duyguları ile hareket edenler evet işte hedefim onlar
          ilişkilerde karşı tarafı zorba depresyonda ya da dertli seçiyorum
          onlara ışık oluyorum bi süre ama sonra sıkılıyorum çünkü ateş ışık verdiği kadar yakıyorda
          ve onlara da bağımlı oluyorum 
          ve beynim dopamin patlamasına ihtiyaç duyuyor diğer türlü anksiyete ve depresyondan çıkamıyorum 
          ben buyum

o kadar yalnızım ki acıyorum kendime 
          hemen de şımarıyorum 
          güvenemiyorum 
          sıkıldım 
          çokça kendimden
          kendimi anlatmıyorum artık 
          ayrıca anlatınca da geçmiyor ki    
          ya da küçük görülüyorsun çoğu kez 
          zaten basit geliyor kulağa
          bilindik çoğu düşünce ilk insan değilim ya
          sabrım da kalmadı 
          
          ben yaşlandım ya o huysuz teyzeler gibi
          hani zehir ederler bir sözüyle
          bilirler o içinde zindanlara kapattığın şeytanı
          ve yargılar yadırgar garipser normalsen bile
          
          işte insanoğlu çok tuhaf hemen biraz ilgi görüyor 
          orada görmediği bi şey var ya sonradan görme
          hırsla onu olmak istiyor 
          istedikçe de bağımlısı
          çoğu zaman maddeye ihtiyaç bile yok
          
          
          
          
          tanrılaşmak istediğim için yalnızım zaten
          tanıdık bi şey daha bilinmekte istiyorum 
          
          
          
          
          
          
          
          kadınlar güç istemez öyle mi pekala
          o elinden düşürmediği oyasını çokça kez nakış nakış işler
          acaba bugün mü yarın mı öldürsem 
          
          
          
          
          
           
          
          

insanlar süslü kelimelerini anlamak zorunda değiller ya sendeki ve bendeki bu özellik bi lütufsa
          

sevginden şiirler yazmıyorsan şarkılar söylemiyorsan bu gerçekten aşk mıdır 
          gönlünde sakladığın ile dilinde söylediğin aynı değilse bu yalan mıdır 
          özünde olup biteni sadece sen mi anlarsın 
          yüreğinde hissetmez mi gerçekten seven seni
          duymaz olur görmez olur mu sen acıyla kıvranırken 
          

          insan her zaman güvendiği yerden vurulur 
          köklerinde sıkıntı olan insanlar ailesini dışarda arar 
          içerde gördüğü o şiddetten dışarda aslında bi o kadar da savunmasızdır
          sırtlanların gerçek yüzünü göremez diğerlerinin niyetlerini anlayamaz 
          sürekli kendinde bulur o hataları 
          sürekli kendine yüklenir 
          aslında karşı taraf onun bu güçlü yanının savunmasızlığının yanında 

sakın açıklama yapmaya çalışma sen bir katilsin beni baştan yaratıp yavaş yavaş zehirleyen bir akrepsin sadece kaç gün uykusuz kaldım kaç gece sana olan sevgimi düşündüm senin için nelerden vazgeçtiğimi sana inanıp kendimi baştan yarattığımı sandım oysa ki sadece zaman geçiriyormuşum beni oyalamaktan gerçekleri görmemi engellemekten başka hiçbir şey vermedin bana umut verdin ya sen umut bu ne demek biliyor musun hayır hiçbir fikrin yok sakın o sözlerinle beni bir kez daha aldatmayı deneme sen beni paramparça ettin önce verdin sonra yavaş yavaş aldın her birini amacın neydi bilmiyorum lakin ben senin gerçek yüzünü gördüm ve öğrendim sırf benden daha çok yaşadın diye bir çocuğun hayalleriyle bir cambaz gibi oynadın be seni rüyamda her seferinde bana zarar vermeye çalışırken gördüğüm halde inanmadım neden yaptın bana bunu neden yaptın ama artık hiçbirinin önemi kalmadı son sözünü de merak etmiyorum” 
          ardı ardı yedi silah sesi duyuldu ikisi gözleri biri ağzı kalan mermiler kalbine doğru gidiyordu onu sadece tanrı kurtarabilirdi ya da eceli o da varsa şaibeli
          ama maalesef hiçbiri olmadı ahını aldığı ve nefretini kazandığı bu çocuk cinnet geçirmişti 
          şimdi ise tek yapabileceği kaçmaktı
          

arzularımın kölesi olmuşken nasıl kavuşurum aydınlığa ben benden geçmeliydi oysa 
          yeni bir yüz yeni bir hayat