Saçların ıslanır Ellerin bana bağlanır Utanır söylemez Diz çöküp sana yalvarırDudakların bana nasılda yakınken öyle Bu rüyadan Biri beni uyandırır
Saatler geçmiyor Bu rüzgar artık esmiyor Bana senden kalan Hatıralarda yetmiyorEllerim üşüyor, fotoğraflar konuşmuyor Bu zalim dünyada, Hiç birşey beni ısıtmıyor
Bir sahne kurmuşum Kadıköy'de buluşmuşum Seninle ağlayıp saatlerce konuşmuşum Verdiğim sözleri birer birer unutmuşum Üzgünüm sevgilim düşlerimle savrulmuşum
Bu dağ bu karları Nasıl taşır anlamadım Ben bir kez vuruldum Bir daha hiç kalkamadım Sevmeyi denedim Afalladım afalladım Denedim olmadı hiç kimseye inanmadım
Ah canım sevgilim Derin bir okyanustayım Hiç kimse gelmiyor, bırak beni konuşayım En azından bugün bugün de sonbahardayım
Soracak olursan Ben şimdi uzaklardayım
Ben sana gel dedim İçimde kaybolan Papatyalardı gözlerin Eski bir radyodan çalan şarkıyı dinledim Hayatı kahrolan gibi gururu ayaklar altına alınmış biri gibi...