poyoyoi_kjju

ဒါလုပ်လိုက်ရင်ငါကိုဘာပြောကြမလဲဘယ်သူနဲ့နှိုင်းယှဉ်မှာလဲဆိုတဲ့အတွေးတွေတစ်ခုခုလုပ်တိုင်းမှားသွားရင်ပြောခံရမဲ့riskတွေအကုန်တွေးပူပြီးမှစရဲတာတွေအခြားသူတွေထက်စာရင်ဘာမှမပြောပဲတိတ်ဆိတ်တဲ့ကလေးပဲဖြစ်ခဲ့တာတွေအမြဲမစခင်သေချာအောင်လုပ်ခဲ့ပြီတိုင်ပင်တိုင်းလည်းကိုယ်ဟာကိုဆုံးဖြတ်ဆိုပြီတကယ်သွားရတော့မယ်လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်သွားမှာအမြဲတားမြစ်ခဲ့လို့လက်လျော့လိုက်ရတာတွေပြီးကျမှစိတ်အလိုမကျတိုင်းအပြစ်တင်ပြီးဆူတာတွေကိုမုန်းလိုက်တာဆိုတာ

ဘယ်သူနဲ့မှစကားမပြောချင်တော့တဲ့ထိကိုစိတ်ပင်ပန်းရတယ်ဖြစ်နိုင်ရင်လူတွေနဲ့ကိုမထိတွေ့ချင်တော့တဲ့ထိပဲနားလည်ပေးနိုင်တဲ့လူတွေမရှိတဲ့ကြားမှာနေရတာလောက်ပင်ပန်းတာမရှိတော့ဘူးသူတို့လိုပွင့်”လင်း”ပြောရအောင်ဘယ်တုန်းကကောယုံကြည်ပေးခဲ့ကြလို့လဲသုံးလေးခါမကပြောခဲ့တာတောင်မယုံပေးခဲ့သူတွေကိုဘာတွေထပ်တိုင်ပင်ပြီးပြောရဲမှာလဲ

ဒီထက်ပိုကြီးလာရင်တော့တကယ်တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခုကိုအကုန်လုံးနဲ့အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီးနေသွားချင်ပါတယ်

တကယ်ကြီးဖျားပါပြီမပျော်တော့ဘူး

အကုန်ဖတ်ပြီးကုန်လို့ဖတ်စရာရှိတော့ဘူးအားး

လုပ်စရာရှိတာတွေပြန်လုပ်ရမယ်

စိတ်ညစ်ရင်cafeသွားပြီးထိုင်လိုက်တာပဲစိတိပြေလက်ပျောက်တော့ဖြစ်တာပေါ့

လိုင်စင်ရှိတာလည်းကောင်းတာပဲဘယ်သွားသွားအေးဆေးပဲအိမ်လည်းလိုက်ပို့ခိုင်းစရာမလိုဘူး

နဂိုကမှအဲ့လိုstyleတွေကြိုက်တာ

ခုထိတန်းလန်းပါစာရေးသူကစိတ်အခြေအနေမကောင်းတော့sad endingတွေကြီးထွက်လာလို့

တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ပစ်ထားမိပြီးတန်းလန်းဖြစ်နေတာ

တကယ်ကြီးလက်မှတ်ရမှာဖြစ်မှာလို့