Miles

Şimdi müsaitmisiniz? @pradigmar 

@calllys-  Tabii müsaitim. 

Sözsüz ki, katılıyorum size. Benimle aynı fikire sahipsiniz. Korku cezadan doğar. Cezadan güç alıyor. Mesela, bir ebeveyin. Düzgün bir insan değil de, geleceğe bir katil büyütüyor. Bu da öyle. Mutluluğun içinde bile korku var. Korku her yerde var. Çünkü, biliyoruz ki, bunca güzel şeyden sonra bir terslik olacak. Bir ceza. Bakın bir ceza. Bu yüzden korku meydana atılır. İnan ki, duygusuz olsak bile içimizde bir yerler de bir miktarda olsa korku olacaktır. 

@saintlayoVer  Stefan Zweig böyle düşünüyor lakin benim de pek katıldığım söylenemez, korku mahlûka verilmiş bir ceza hatta öfke, üzüntü bunlarda nicesi. Başka bir kitabında da belirsizliğin korkudan daha korkunç olduğunu belirtir, belirsizliğin içinde de bir korku yok mudur veya korkunun içinde de bir nevi belirsizlik? Bana kalırsa korku cezadan doğmadır fakat diğerleri korkudan. 

@saintlayoVer  
            Çok iyi konuşuyorsunuz. Pekâla, neden korkmalıyız? Niye korkmalıyız? Elbette bu doğaldır. Tanrı tarafından bahşedilen bir duygudur. Lâkin, çoğu zaman korku insanı berbat hâle sokmaz mı? Yoksa, tanrı bize ceza vermek için mi bu duyguyu yarattı? Tam tersi bizi imtihâna çekmek için mi? Bana kalırsa bizim bu yaşadıklarımız cezadan başka bir şey değil. Cezadan ziyâde, bir ölüm. Ve bunun içinde korku da var. Dehşet verici. 

@pradigmar  Alışmak zaman alır, zaman da her şeyi.

@pradigmar  Gözyaşlarına kıydım, yok bende mendil