Una sa lahat, kamusta na kayo? Marahil ang kalahatan ay mahimbing na ang tulog. Ilang taon na rin pala no?
Pangalawa, nais kong humingi ng paumanhin. Dahil hindi ko natupad ang pangako ko. Ang pangakong babalik para tapusin ang mga istoryang aking nasimulan. Sa maniwala kayo't hindi, gustong-gusto ko. Ngunit nasa realidad ako kung saan kailangan kong kumayod para sa pamilya. Kumayod para sa sarili at kumayod para sa kinabukasan. Sa araw-araw na pagmulat ko ay nandyan ang harapin na kailangang bumangon at magtrabaho. Hanggang sa umuwi nalamang para makapagpahinga.
Pangatlo, maraming salamat. Dahil may natitira pa rin. Nagbibigay parin ng ngiti sa akin ang mga mensahe at lahat ng paraan niyo upang maiparating sakin ang pagkagalak at pagkaibig sa aking mga naisulat. Kung tutuusin ay 10 taon na rin pala.
Muli, lagi niyong tatandaan na sobrang masaya ako dahil hindi niyo ko iniwan. Ako rin ay ganoon sa inyo. Nandito lang ako. Hindi na ako makapapangako kung kailan muling makababalik. Ang mabibitawan ko lamang ay, nandito pa ako. Mahal ko kayo palagi at hindi kayo nawawala sa aking puso. ❤️
