gözyaşlarınla ıslattığın yastığını bilirim ben çaresiz oturuşunu önümde son kez de olsa okşamak isteyişini saçlarımı. narin ellerini gezdirmek isterdin son kez sırtımda bilirim saatlerce soluksuz öpmek isterdin dudaklarımı sonra bu düşüncenle kızarırdı yüzün bilirim. dizlerime yatmak isterdin ama yatarken çirkin sanardın kendini onu da bilirim ve en çok da bunlar son olmasın isterdin ben de en çok bunu bilirdim.
yanıma kıvrılıp uyuyakaldığın gece güneş doğmasın istedim, hâlâ yastığımın kılıfını değiştirmedim. saçını terk edip yatağımda gezinen her bir saç telini topladım saatlerce kokladım günlerce ağladım gecelerce kahroldum sabahlarca düşledim seni.