1910 yazı...
evet, senden ayrıldıktan sonra o keder beni hiç terk etmedi. kendi yarasına aşık bir mazoşist gibi gittiğim her yere taşıdım hasretini. o milletler kapışmasında, o siyaset hengamesinde vatan allak bullak olurken, aynamın kenarında, arada sırada gözüme ilişen bir kartpostal değildin sen. içten içe sızlayan bir kalp ağrısıydın ki, sadece o debdebeli gündüzleri değil, bütün bir ömrü benimle birlikte yaşayacaktın.