pseudargyros
Link to CommentCode of ConductWattpad Safety Portal
Το βράδυ πριν από κάθε μάθημα που έδινα τότε το είχα περάσει στον Λυκαβηττό. Έμπαινα στο αμάξι αμίλητη, με άφηνε ο μπαμπάς μου κοντά στο εκκλησάκι κι εγώ έπειτα ανέβαινα από τις σκάλες μέχρι την κορυφή, ή κρυβόμουν στα παγκάκια ενδιάμεσα της διαδρομής. Νομίζω δεν υπήρχε πέτρα εκεί πάνω που να μην με είχε ακούσει να κλαίω. Πάθαινα κρίσεις πανικού, έτρεμα ολόκληρη από το άγχος και αναρωτιόμουν τι θα κάνω αν δεν γράψω καλά, αν δεν περάσω. Ο μπαμπάς μου περίμενε ώρες στο αμάξι, χωρίς να παραπονιέται. Δεν έφευγε από εκεί γιατί δεν ήξερε πότε θα επιστρέψω, ούτε με ενοχλούσε στο τηλέφωνο. Και κάθε φορά μου έλεγε όταν κατέβαινα με μάτια πρησμένα «Κοριτσάκι μου, πήγαινε δώσε τον καλύτερο εαυτό σου. Δεν τελείωσε και ο κόσμος αν δεν γράψεις όπως θέλεις.»
Δεν τελείωσε ο κόσμος ακόμα κι αν άργησα να το καταλάβω. Και όσα κι αν σας πούμε εμείς, όσοι έχουμε δώσει, όσα κι αν σας υποσχεθούμε πως συμβαίνουν… δεν έχετε την νηφαλιότητα να τα συνειδητοποιήσετε.
Θα σας ευχηθώ μονάχα κουράγιο και υπομονή. Ξέρω πως νιώθετε αυτό το βράδυ και πριν από κάθε μάθημα, το βάρος θα είναι το ίδιο. Θα περάσει όμως. Έρχεται καλοκαίρι. Ανοίγει ο καιρός, έρχονται οι μέρες του φωτός.
Η επιτυχία δεν γράφτηκε από χέρι ανθρώπου που δεν προσπάθησε. ❤️
Cosmic_eye
@pseudargyros έχω σκεφτεί στο παρελθόν αν υπάρχει τρόπος να προετοιμαστεί ένας άνθρωπος για το άγχος των εξετάσεων. Αν δηλαδή από πολύ μικρή ηλικία ο γονιός μιλάει στο παιδί για τέτοιες καταστάσεις τόσο συχνά μέχρι να απορροφηθεί βαθιά μέσα σου του τι θα συναντήσει και τι λάθη δεν πρέπει να κάνει
•
Reply
cruelaki
Είναι σημαντικό να έχεις τέτοια στήριξη γιατί είναι από τις αγχωτικές και δύσκολες στιγμές στην ζωή των παιδιών. Εμένα έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια που έδωσα και ακόμα θυμάμαι που εκείνες τις μέρες η μαμά μου έβαζε το βιβλίο σε μαξιλαροθήκη κάτω από το μαξιλάρι για να μπορέσω να ξεκουραστώ. «Θα τα δεις σε όνειρο ότι δεν πρόλαβες. Μην αγχώνεσαι».
•
Reply
Georgiap00
@Merrilynn_ το πιο σημαντικό είναι αυτό. Που έχει δίπλα σου τους κατάλληλους ανθρώπους
•
Reply
Loreneve_
Δέσποινα... Μας λες πως σε λίγα κεφάλαια η διμοιρία τελειώνει και πως δεν θα ξανά ανεβασεις άλλο κεφάλαιο και εγώ θα σταματήσω να χαίρομαι μόλις βλέπω ειδοποίηση;
alexoula38
@pseudargyros Και για να μη μας λείψει τόσο απότομα το Αντώνης-Σμαραγδα! Εμπρός, σε νέες περιπέτειες
•
Reply
kallunaaaa
@pseudargyros Καταλαβα τα καλυτερα ερχονται !!!! Ωραια , θα αναμενω κεφαλαιο. Και πλιζ αν μπορεις πριν τις 14 δεν θα πιανει σημα στο χωριο μετα καλε
•
Reply
pseudargyros
@kallunaaaa από εμπνεύσεις άλλο τίποτα, οπότε να περιμένετε πολλά, δόξα τον θεό έχω πολλές ιδέες χαχαχαχχαχα! Όσο για το κεφάλαιο, θα ήθελα πολύ μέσα Ιουλίου να έχουμε το 50, δεν θέλω να τραβήξει πολύ καιρό ακόμα μέχρι τον επίλογο για να μπορέσουμε να μεταβούμε στις άλλες ιστορίες και η διμοιρία να ολοκληρωθεί με το καλό !
•
Reply
user16708175
Καλησπέρα. Η διμοιρία είναι εξαιρετικό και φαινεται από την τόση μεγάλη ανταπόκριση που έχει. Και πολλά συγχαρητήρια για αυτό όμως μια ερώτηση θέλω να κάνω. Θα πάμε χωριό μέχρι τέλος Ιουνίου?
siennaa98
Δέσποιναα υπάρχει περίπτωση να πάμε χωριό σήμερα;;❤️❤️
a_lmondmilk
Κορίτσι μου μηπως μπορείς να μου πεις πόσα κεφάλαια περίπου υπολογίζεις μέχρι το τέλος της διμοιριας? Θέλω να το ξεκινήσω απεγνωσμένα αλλά κρατιέμαι να το δω ολοκληρωμένο ❤️
iridaaa-9
@pseudargyros είμαι ακόμα σε σοκ τι εννοείς 3-4 δεν είμαι έτοιμη για να τελειώσει το βιβλίο αυτό
•
Reply
pseudargyros
@a_lmondmilk γεια σου αγάπη! Εχουμε 3-4 κεφάλαια (με επίλογο μέσα) οπότε θα σου έλεγα να το ξεκινήσεις μετά το κεφάλαιο 49 που θα ανεβάσω από εβδομάδα! ❤️
•
Reply
FreeDom306
Δεν θα σχολιάσω ότι έχω διαβάσει τη διμοιρία τρεις φορές…. Αλλά στο ότι δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω κάθε φορά που φτάνω στο κεφάλαιο με τη καρφίτσα του Σπήλιου.
pseudargyros
@FreeDom306 μια μικρή στιγμή που πραγματικά ήταν ένα τεράστιο βήμα για αυτούς τους δύο, ενώνοντας κομμάτι από την πληγή στην καρδιάς τους χωρίς να γνωρίζουν πόσο σημαντικό ήταν για το μέσα τους… Σπήλιος μου ❤️
•
Reply
Antrianapsr
Η κατάσταση έχει ως εξής: Είμαι στο γυμναστήριο και προσπαθώ να κανω χέρια (αφού έχω διαβάσει τελευταίο κεφάλαιο Διμοιρίας) και εκεί που σκέφτομαι το βιβλίο σκάνε μύτη μέσα στο γυμναστήριο 2 παιδιά της Ικάρων, με στολές και ολα τα συναφή , εννοείται πως τα έχασα. Για να μην σας ζαλίζω κόντεψε να μου πέσει το βαράκι στην μούρη....
Ps: Μας έχεις καταστρέψει ρε συυ ❤️ ( συνέχισε αντεχουμεεε)
xarakii
Μλκ αλήθεια σου λέω ελληνικές ιστορίες δεν διάβαζα ποτέ,μου έμοιαζαν πολύ cringe. Αλλα οι δικές σου μαλακα μου τις έχω ερωτευτεί. Ειδικά το bulletproof. Είναι βρε παιδί μου man type. Σε ΛΑΤΡΕΥΩ πρέπει να το βγάλεις οπωσδήποτε σε βιβλίο.
pseudargyros
@xarakii καλεεεεεε, σε ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ για τον ενθουσιασμό και την στήριξη στο bulletproof! Για έκδοση, στην μορφή που είναι, δεν ξέρω αν μπορεί να πάει, οπότε ας το απολαύσουμε εδώ χαχαχχαχα... θα περιμένω εντυπώσεις και αφού το ολοκληρώσεις! <3
•
Reply
pseudargyros
Το βράδυ πριν από κάθε μάθημα που έδινα τότε το είχα περάσει στον Λυκαβηττό. Έμπαινα στο αμάξι αμίλητη, με άφηνε ο μπαμπάς μου κοντά στο εκκλησάκι κι εγώ έπειτα ανέβαινα από τις σκάλες μέχρι την κορυφή, ή κρυβόμουν στα παγκάκια ενδιάμεσα της διαδρομής. Νομίζω δεν υπήρχε πέτρα εκεί πάνω που να μην με είχε ακούσει να κλαίω. Πάθαινα κρίσεις πανικού, έτρεμα ολόκληρη από το άγχος και αναρωτιόμουν τι θα κάνω αν δεν γράψω καλά, αν δεν περάσω. Ο μπαμπάς μου περίμενε ώρες στο αμάξι, χωρίς να παραπονιέται. Δεν έφευγε από εκεί γιατί δεν ήξερε πότε θα επιστρέψω, ούτε με ενοχλούσε στο τηλέφωνο. Και κάθε φορά μου έλεγε όταν κατέβαινα με μάτια πρησμένα «Κοριτσάκι μου, πήγαινε δώσε τον καλύτερο εαυτό σου. Δεν τελείωσε και ο κόσμος αν δεν γράψεις όπως θέλεις.»
Δεν τελείωσε ο κόσμος ακόμα κι αν άργησα να το καταλάβω. Και όσα κι αν σας πούμε εμείς, όσοι έχουμε δώσει, όσα κι αν σας υποσχεθούμε πως συμβαίνουν… δεν έχετε την νηφαλιότητα να τα συνειδητοποιήσετε.
Θα σας ευχηθώ μονάχα κουράγιο και υπομονή. Ξέρω πως νιώθετε αυτό το βράδυ και πριν από κάθε μάθημα, το βάρος θα είναι το ίδιο. Θα περάσει όμως. Έρχεται καλοκαίρι. Ανοίγει ο καιρός, έρχονται οι μέρες του φωτός.
Η επιτυχία δεν γράφτηκε από χέρι ανθρώπου που δεν προσπάθησε. ❤️
Cosmic_eye
@pseudargyros έχω σκεφτεί στο παρελθόν αν υπάρχει τρόπος να προετοιμαστεί ένας άνθρωπος για το άγχος των εξετάσεων. Αν δηλαδή από πολύ μικρή ηλικία ο γονιός μιλάει στο παιδί για τέτοιες καταστάσεις τόσο συχνά μέχρι να απορροφηθεί βαθιά μέσα σου του τι θα συναντήσει και τι λάθη δεν πρέπει να κάνει
•
Reply
cruelaki
Είναι σημαντικό να έχεις τέτοια στήριξη γιατί είναι από τις αγχωτικές και δύσκολες στιγμές στην ζωή των παιδιών. Εμένα έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια που έδωσα και ακόμα θυμάμαι που εκείνες τις μέρες η μαμά μου έβαζε το βιβλίο σε μαξιλαροθήκη κάτω από το μαξιλάρι για να μπορέσω να ξεκουραστώ. «Θα τα δεις σε όνειρο ότι δεν πρόλαβες. Μην αγχώνεσαι».
•
Reply
Georgiap00
@Merrilynn_ το πιο σημαντικό είναι αυτό. Που έχει δίπλα σου τους κατάλληλους ανθρώπους
•
Reply
bloodymary-14
Αγαπημένη έχω να σου πω ότι δεν έχω καμία σχέση με Wattpad αλλά διαβάζω πολλά βιβλία, και αποταν μου πετάχτηκε ένα τικτοκ με την διμοιρία και το ξεκίνησα έχω κολλησει!! Δεν υπάρχει αυτό δεν ξέρω τι έχεις βάλει μέσα! ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΤΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!
pseudargyros
@bloodymary-14 κουκλάκι μου! Σε ευχαριστώ πολυυυυυυ για τον χρόνο που αφιερώνεις στην διμοιρία και είμαι απέραντα ευγνώμων! Εύχομαι όταν το τελειώσω να πάρει τον δρόμο που το αναλογεί ❤️
•
Reply