Christopher Bahng Chan

Çok kötü hissediiyorum beni kırdığı için özür diledi benden amk ben onu o kadar kırmışken o kırdığı için özür diledi evet ben de özür diledim zamanında ama kıran bendim kırılan oydu bir kere kırdı diye özür diöeirdi

Korkuyorum herkes değişmiş, o da değişmiş. Umarım kimseye bir şey söylemez çok korkuyorum söylemez dimi yapmaz yami ben garip konuşmadım ki sadece özlemiştim yani sonuçta yıllardır konuşmadık insan bi merak eder napıyor ne ediyor diğer herkesi de merak ediyordum sadece o değil ki zamanında ondan hoşlandım diye takıntılı olsuğumu falan aanmıyordur değil mi gerçekten korkuyorum ben bir şey yapmadım ki normaldi kötü bir şey de demedim özlemiş olmam normal değil miydi neden öyle dedi ki elife ben naptım ki korkuyorum bişey demesin lütfen arkadaşlarına falan anlatmasın nolur çok korkuyırum her şey boka sardı her şeh berabrt

Çok zor, unuttuğuma kendimi kandırmak çok zor. Tam bugün hiç aklıma gelmediği için sevinecekken aklıma geldiğini fark ettim. Düşünmeden edemiyorum, ne yapıyor? Sürekli engelini kaldırıp bir güncelleme var mı diye bakıyorum, yok. İyi mi? Bir şeyler mi oldu? Çok korkuyorum. Ona bir şey olmuş olmasından çok korkuyorum. Umarım iyisindir güzelim umarım beni unutmuşsundur bile çoktan. Sana yaptıklarımı asla ödeyemem. Çok özlüyorum, deli gibi özlüyorum. Eskisi gibi olmak istiyorum. Siktiğimin 7 mart 2024ünden sonrasının sadece bir kabus olmasını istiyorum. Umarım uyanırım ve o güne dönerim, ama o konuşma geçmesin aramızda. Eskisi gibi, tanıştığımız günkü gibi devam edelim. Ben de unutayım her şeyi, o hiç yaşamamış olsun bunları. Özlemek artık yasaktır yazmış panosuna. Evet, yasak. Artık ne sen ne ben özleyebiliriz birbirimizi. Ama dayanamıyorum, özlüyorum, istiyorum. Belki ileride bu yazdıklarımı gülünç bulacağım, kendimle dalga geçeceğim. Ama şuan gerçekten berbatım. Güzelim, elmasım, lotusum, yıldızım, umudum, her şeyim, umarım mutlusundur.

Hata yapmak çok normal olmasına rağmen yapılan hatadan sonra yüzleşmek zorunda gerçekler hatadan daha ağır bir yük olarak biner omuzlara. Bir daha eskisi gibi olamayız, değil mi? Dilerim ki mutlusundur, dilerim ki unutmuşsundur bile çoktan. 9 mart gecesi, dün gibi aklımda hissettirdiklerin. Ayrılık titretirken bedenimi yine de başarmıştın ya beni güldürmeyi, ben o an anladım daha bu hiçbir şey. Daha çok yanacak canım, daha çok olacaksın hayattaki amacım fakat bunu engellemeyi başardım. Yaşadığımı hissettiren duygum benim acıydı, acıyı tattırdıkça beni hayatta tutacaktın ama belki de devam etseydim bugün burada olamazdım. Seviyorum, hala deliler gibi seviyor, eskisi gibi olabileceğimizi bilsem, acının beş katına çıkmamış olduğubu bilsem koşarak gelirdim ama olmuyor. Hatalarla değişen yön, geri dönsen de eski yola sahip olmuyor. Yazdığım onlarca şarkı hala duruyor, mesajlarını silmiyorum. İçimde bir yerlerde, seni kaybettiğimi bilmekten korkuyorum. Özlüyorum ve eski mesajları okuyorum. Keşke ilk tanıştığımız zamanki mesajlar dursaydı da, bana hoşlandığın bir başka kişiyi daha anlattığın mesajlara daha fazlası eklenseydi. Gerçekten merak ediyorum, o kadar kişi sevmene rağmen beni nasıl sevemedin? Nefret etsen anlarım, onu da yapamadın. Ben sende tam olarak neydim? Bana açıldığın gün, 7 martta ben neydim? Veya iki gün sonra, 9 martta? Ben kendi kimliğimi kaybetmişken senin gözünde "sevdiğin kişi" olduğumu hissederek ona göre şekillendirdim duygularımı ve sonra geri alamadım. Ayrılsak bile, başkalarıyla çıksan bile sevgim içimde kalmaya devam etti çünkü umut veriyordun. Şimdi ise sen fiziken orada ruhen aklımda, ben burada senin için açtığım hesapta belki de aklındayım. Ayrıyız. En başta olmamız gerektiği gibi. Başlamadan bitirdiğimiz gibi. Özlemek artık yasak, güzelim, elmasım, yıldızım, lotusum. Ama yasakları çiğnemeyi pek severim, en iyi sen bilirsin.