19 oldum, ne yazayım bilmiyorum ama yazmak istiyorum. Ağlamam normal mi mesela? Pastamı dün kestik ailemle ve ağlamaktan bırak dilek tutmayı mumları bile üfleyemedim. Bir yılda şöyle dönüp geriye bakınca aynı gibi hissetsem de çok şey değişti, en çokta ben değiştim. Geçen yıl umutlarım vardı bu zamanlar ve aynı şekilde devam ediyor. Belki seneye gerçekleşecek ya da hayal olarak kalacak bilmiyorum. Tek bildiğim yorulmuş olmam. Hem bedenen hem ruhen yaşlanmış hissediyorum. Neyse. Güzel bir yaşın olsun Sena. Seni her şeyden çok ben seviyorum. Kendini üzme ve çok iyi bak. Yanaklarından öpüyorum. AĞLAMA DAHA FAZLA!!!