queseraseraka

if only u loved me talaga eh no

You were already part of my routine. Mga ganitong oras, ka-call na kita eh. O mag-uupdate ka na sa aking kaka-settle down mo lang. Pero ganito ang nangyari. 
          
          Maybe next month, hindi na ako magkakamali sa password ko. Masasanay na ulit ako sa dating password ko nung hindi pa tayo. 

tangina, i feel like i wanna cry pero ayaw talaga. sumasakit na dibdib ko, parang ang dami ng naiipon 

Hi, to you. 
          
          You used to say to me na hirap kang umiyak. Na kapag may problema ka, sinasarili mo lang, hindi ka umiiyak. Well news flash, I think I am starting to be like you. I cannot cry, I cannot seem to cry. Kailangan ko pang makinig sa music, kailangan pa akong i-trigger para umiyak. And it suck. Ang hirap pala. Gusto kong magtuloy tuloy na ang labas ng luha ko, para sana tapos na agad. Pero hindi eh, akala ko okay na ako kasi hindi na ako umiiyak, pero isang kausap lang sa akin ng nanay mo tungkol sayo—grabe na ang panginginig ko. Yung tipong akala ko ayos na ako, pero meron pa pala. Ayoko ng ganto. Tanginang first break up to
          
          Baka nga maging trauma pa kita. Parang ang tingin ko na sa lahat ng lalaki ay gago, kunwari mabait pero may tinatagong pagka-demonyo. 
          
           

Written on May 14 
          
          (Just 2 days after our 2nd monthsary, may nalaman ako)
          
          Totoo pala 'yung taxi cab theory sa social media. Ang mga lalaki raw mags-settle sa taong nandyan sa harapan nila, regardless kung gaano katagal o kaikli lang nila nakilala iyon—once they feel like they are ready to commit—sasakay sila sa byahe na iyon. 
          
          And I always read comments from the POV of those women na iniwan o hindi pinili sa kabila ng tagal ng relasyon. Mayroong iba na nagsabing years na sila sa relasyon, pero hindi piniling pakasalan. Pero malalaman na lang nila na pinili na ng lalaking mag-settled down sa bago nito na ilang months pa lamang ang tinatagal na relasyon. 
          
          Masakit para sa kanila. Kasi sila 'yung kasama halos buong buhay nung lalaki, tapos mas pinili 'yung bagong kakikilala lang. 
          
          Pero, masakit din pala sa POV ng babaeng pinili. Masakit kahit sya ang pinili, dahil nandyan 'yung tanong na, “Pinili ba talaga ako dahil ako ang mahal o pinili lang ako dahil ako ang nandito ngayong handa na sya?” 
          
          This social media theory came to my mind just now. Nalaman ko kasi na ang boyfriend ko ngayon ay kinakausap pa pala 'yung dati niyang kausap/ka-fling noong mga panahong nag-uusap na rin kami. Pero ang sabi niya ay hindi naman na raw iyon romantic. But it hurt me to the core when I realized a lot of things as I read their conversation. 
          
          

I deleted 'yung sinulat ko about sa crush ko dati, then a few months later, nag-reply naman ako na masaya na raw ako chuchu. HAHAHAHAHAHHAHAHAHHA sayang, babash ko sana old self ko

What I learned in this unfortunate mistake is, love is supposed to find its way to you...not the other way around. Hindi ikaw ang maghahanap, dahil ang love na nagsimula dahil hinanap mo...maaaring hindi maging natural. It can be transactional, and a love like that was never ideal. Kaya hintayin mo sa susunod, maghintay ka hanggat kailan pwede, maging yearner ka hanggang gusto mo. Okay lang. Pero wag kang maghahanap ng love dahil tingin mo kaya mo nang magmahal o ibigay ang lahat, kasi baka yung makita mo, hindi pala talaga love kung hindi lesson lang para sayo.

My first kiss doesn't turn out the way I wanted it to be. 
          
          Ngayon ko lang inamin sa sarili ko, kasi mali pala talaga sya para sa'kin. I remember my friend asked me about the kiss, she was anticipating for it kasi bukod sa first kiss ko yun ay nbsb din ako so malamang. I lied, I said it was okay, but I never said any details kahit pa detalyado akong tao kapag nagk-kwento. Because I wanted to convince myself that what I had was great. 
          
          We had our first kiss sa loob ng umaandar na tricycle. It was because he was complaining to me dahil sumama sya gala naming magkakaibigan, gabi na non at may curfew daw sya. Hahanapin daw sya sa kanila. Yes, he's a 20 year old grown man pero he still has his curfew. So he was whispering all throughout our ride, patingin-tingin sa oras at pa-iling iling sa akin. He was chatting jis mom din, pinakita pa sa akin na hinahanap na daw sya. I felt bad of course, so I said sorry to him a couple of times. I coaxed him. He stared at me a little longer, then his face neared me. 
          
          Since I felt bad, I kissed him. 
          
          I freaking kissed him. I remembered it so well. 
          
          His lips were dry but cold, the feeling was foreign to me pero walang epekto. Wala yung magic o kiliti na sinasabi sa mga librong nabasa ko. It was...ordinary. Amoy na amoy ko pa ang laway niya, amoy panis na ewan. 
          
          I did not want to taste it even. O isara ang labi ko, naiilang ako kasi yung thought na yung laway nya ay madadama ko mismo. 
          
          

so sino yung tangang akala nya ang taas ng standard nya sa lalaki dahil ang dami na nyang nabasang wattpad stories kaya alam na nya kung anong maling lalaki sa hindi? 
          
          me lang naman :))
          
          yung tipong alam ko naman na nasasaktan ako, pero gow pa rin. mahal ko eh. TANGA! 
          
          sana next month, tatawanan ko na lang to

idk kung preference ko ang nagbago o yung writing style talaga niya? gosh fav author ko pa naman sya huhu. Dati kapag nababasa ko kahit anong gawa nya, ang lakas ng dating ang lakas ng misteryo. Alam mo 'yun. Pero ngayon, ewan ko ba lakas maka-skibidi toilet style 
          huhu