rante_
karbeyazım seni çok özledik her birimiz ama artık acı çekmemen bize iyi gelen tek şey gönül isterdi yanımızdayken nefes alıp verirken acı çekmemen.
koşturup çocuk olman gülmen eğlenmen süslenip püslenmen bayılırdın sena saçlarını taramaya kamera görünce hep fotoğraf çekilmeye.
o kadar hayat doluydun ki ışık gibi parlardın. etrafına da saçardın neşeni mutluluğunu.
seni çok seviyorum prensesim elbet bir gün kavuşacağız :”
ışığın karanlıkları aydınlatsın.
ranteoreb
bir tanem benim sadece bugün yazıyorum hep senle alakalı ama hep aklımızdasın gönlümüzdesin sena :”
karbeyaz çaldı birden bugün sanki seni her tarafa duyurmak istermiş gibi ve o an ruhum bedenime acı vermeye başladı ne kadar alışmaya çalışsakta alışamıyoruz olmuyor hala yediremiyorum olmayışını seni çok seviyorum karbeyazım
•
Reply