Mfv’nin son bölümünü de okudum… Ama benim için aslında hiç bitmedi. Bu kitap, gerçekten değer verdiğim ilk iki eserden biri olarak kalbimde yer etti. Satır aralarında kendimi buldum; çaresizliğimi de umudumu da… Ne zaman moralim bozulsa dönüp baktığım, bana tarifi imkânsız bir huzur veren bir liman oldu. Yazarım, kalemine sağlık. Bizlere gerçek bir sanatı okuttun. Teşekkür ederim. Seninle burada buluşmaya, en baştan yeniden yaşamaya devam edeceğim. Çünkü bu hikâye benim için asla bitmeyecek.