buraya gelmeyeli cok uzun zaman olmus artik hislerim, düsüncelerim 18 yasındaki ezgiden biraz farklı. aynı kalan seyler de var tabii mesela hala kaygılıyım ya da hala güvensizim kendime, her seye… soyle bir not birakmak istedim hem gecmisteki hem de gelecekteki ezgiye<3
en son buradayken cok stresli oldugumu hatirliyorum. ilk defa ustume biraz sorumluluk yuklenmisti ve ben başa çıkamamıştım, acıkcası hala unutamadıgım ve tetikleyici olan anlar oluyor. maalesef su an sorumluluk olarak azalan bir sey yok hatta ustune eklenenler var ): bu surecte o zamanki halimden bile daha kötü hallerde gördüm kendimi, belki de en dibe battim ama sanirim boyle olması gerekiyormus cunku iyi haber: son zamanlarda kaygılarımı kontrol altına alma konusunda gelistigimi düsünüyorum. o zamanlar aldıgım kararlardan, basarabilecegimden ve basarirsam benim icin iyi olacak mı emin degildim ama bir sekilde basardim ve hep istedigim o yerdeyim. gercekten benim icin en iyi olan bu muydu? tartısılır… hala emin degilim ve buyuk ihtimalle hicbir zaman emin olamayacagım ama en azindan eski ezgiyi hayal kırıklıgına ugratmadım ve su an hep istedigim seyi iyisiyle kötüsüyle deneyimliyorum. cogu kez pisman oldum yalan soylemeyecegim. ama yine de buradayim, devam ediyorum, gelişiyorum (her acıdan)
özetle biraz tökezlemiş olsam da bu benim hep hayalimdi ve tabii ki bu yol inişler ve çıkışlarla dolu olacak. başarıya giden yolun bu kadar kolay olması absürt olmaz mıydı zaten? zaman zaman cok sıkılacagım, yorulacagım, bunalacagım biliyorum ama devam edecegim. ve en önemlisi hicbir zaman mükemmel olmak zorunda değilim sahi mükemmel nedir zaten?
