riedlus
Binlerce yüz geçti önümden,
hiçbiri içimde iz yapmadl.
Sen geldin, kalbim bir an durdu;
sonra anladim, durmasi gerekirmis zaten
riedlus
Şimdi yoluma devam ediyorum,
adımlarım daha ağır, daha gerçek.
Ne sana kırgınım,
ne de kendime borçlu.
riedlus
Vurulmak sandigim şey,
meğer kendime çarpişimın sesiymiş.
Sen sadece aynaydin;
ben kırılmış camlarimi toplamaya çalisiyormuşum.
