Üşüyordu. Ateşi yükselmiş, suratı kıpkırmızılaşmış bir çocuğun titremesi gibi içi titriyordu. İçi üşüyordu. Önündeki saate sabitledi gözlerini. Saatin çıkardığı 'tik tak' sesleri dolduruyordu kulaklarını. Saate sabitlenmiş gözlerinin pınarlarından birkaç damla yaş, yanaklarından kulaklarına doğru süzüldü.
Fısıldadı usulca, kendi kendine.
Kendi kendine. 
"Yalnızlık kadar üşütemez hiçbir soğuk beni. Ama bir şey daha var, üşümeyi insanlardan daha çok seviyorum.."
Gözlerini yumdu ve titreyerek kendini son yolculuğuna bıraktı.
-robincs #çocuklukhislerim