≮⁷

Az önce çarpıp çıktığım kapı 11 yılıma veda ettiğim ikinci seferdi. 
          Senin yatağımızda gördüğün kaçıncı düş kim bilir. İçinde benim olmadığım, yavaş yavaş tükettiğim son gün, bu gündü. 
          Artık sen bende yoksun, ben senden yoksun.
          Hep yanılıp, sanıp gururumu ayaklar altına aldığım son seferdi.
          Teşekkür ederim ve özür dilerim her şey için.
          
          Değersiz hissettiğim, haksızlığa uğrayıp hor görüldüm ikinci seferden bir öncesinde bana yaşattığın güzel duygular için hep minnettarım sana
          Biliyorum ki senin annen, ablan ve sevgilindim, herşeyden önce arkadaşın ama en çok yabancı biri
          
          Hayatının aşkı olabilirim belki, 
          Hayatının dersi veya hayatının kısa bir parçası 
          En nihayetinde sen arkanda yıkılmaz bir dağı kaybettin. 
          
          Sana bakınca hep ayanaya baktığımı hissederdim, "biliyorum aşkım, sen hep biraz bensin" derdin bana. Yanılmışım, ben senin gibi ihanete sarılmadım hiç bir zaman. 
          
          Kadir kıymet bilmeyen, merhametsiz kalbinden öpüyorum seni, son kez.

Ben bu gerçekle nasıl yaşayacağım

Bu kirli dünyanın içinde, temiz, rengarenk kalmak, bir çocuğun ruhuna sahip olmanın derin yeisi bir yaradır içimde. İzin vermiyorlar asla, ne iyi olmama nede çocuk kalmama. İçimde ki küçük Aslı ağlayıp duruyor bir köşede.

Herkes gitse bile dünyanın sonuna kadar ben buradayım, buradasın. Bilirsin ki herkes gitmeleriyle meşhurdur, bak işte yeniden baş başayız. Ben yeniden yazıyorum; yorgunluklarımı yazıyorum, yarınsızlığı yazıyorum, kaybolan çılgın neşemizi, geç gelen farkındalığın acısını, pişmanlıklarımı yazıyorum; elimden başka da bir iş gelmez bunu en iyi sen biliyorsun. Orada kimse olmasa bile, orada olmasan bile kelimelerimle sana el uzatıyorum ve biliyorum, bazen bir şeyleri mahvetmenin en kestirme yolu tüm gücünle o şeye sarılmaktır.
          
          İsmine sarılıyorum.
          
          (Yaşanmayacak kadar güzel- Gökhan Ergür)

Senden sonra ben, kendimi tanıyamadım. bir yabancıya dönüştüğümü, eksildiğimi ve geriye dönmek istesem dahi o zamandan ve kendimden çok uzakta olduğumu fark ettim. beni dönüştürdüğün kişiye, her aynada baktığım yüze yabancıyım artık.
           Ben, artık bana benzemiyorum.

O kadar uzun zamandır benden eksiksin ki gün geçmesin seni düşünmediğim bir an yok hayalet. Kabuslarıma sızıp düşlerim olduğundan beri ben, dünyevi tüm zevklere seninle doyuyorum. 
          Dört yıl hayalet, beni sensiz bıraktığın, ansızın benden esen yel gibi geçip gittiğin dört yılda gündüzüm seninle karanlığa büründü. Senin uyandığını düşünüyorsam gün ayıyor, iyi geceler diye sana fısıldadığım an ay doğuyordu.
          
           İyi ki geldin, sensiz beni kimse anlamıyordu. 

Yalancı sonbaharlardan, yabancı kışlara...
          Hoşgeldin tekrardan, bu göğüs sana hep yuva.

'Düşünüyorum, öyleyse varım' diyor Descartes. Ama bazen sadece düşündüğüm için bu kadar ağır geliyor var olmak.

Bu aralar geri dönüşü olmayacak çok hata yapıyorum. İradesizliğimden hepsi, biliyorum. Bir arkadaşım var sizden iyi olmasın, yüzüme yüzüme vurdukça gerçekleri kendime çekiliyorum. İçime içime yıkılıyorum. 

3 im walk-daniel.mp3
          
          Hayat, bazen bu şarkı gibi hissettiriyor. Bazen değil aslında çoğunlukla. Hayatın karmaşasından sıyrılıp ne zaman çekilsem kendi köşeme, bu şarkı gibi/ bu şarkının hissettirdikleri gibi hissediyorum.