"Çok yoruldum Güneşim. Çok yalnızım. Sen ki bütün gökyüzünün en parlak en sıcak yıldızı. Ben bir kara deliğim, etrafımdaki her şeyi içimdeki karanlığa çekip sonsuzluğa iterim. Bilmiyorlar ki ben en başında kendi karanlığımda boğuldum. Işığından biraz bana ulaştırsan çok mu canın yanar? Işığın çok mu sönük kalır? Gündüzler eksilir mi yeryüzünde? Gün gün sayıyorum sonsuz olacağım anı. Ben bu kainattan silinirsem eğer hafifler mi ruhumun ağırlığı? Unutur muyum karanlıkta boğulduğum anları? Yoksa acısı üstüme yapışıp kalır mı bu karanlığın siyahı? Belki bir ışık olur çıkar gelirim. Belki de sonsuz olur bilinmezliğe giderim. Çok yorgunum Güneşim. Işığının sıcaklığında kül olsam yeniden doğar mıyım bir yıldız olarak? Bu sefer senin yanında çok daha parlak olarak. Ne zaman bitecek Güneşim? Ne zaman ışığının yansımasından kurtulup sana ulaşacağım? Ne zaman bu karanlık sularda boğulmaktan kurtulacağım? Ne zaman azad olacak bu ruh teslim olduğu karanlığın yalnızlığından? Ne zaman Parlak Güneşim? Ne zaman...?"
✧*★Lillesol✧*★
