ve farketmeden içimdeki karanlık ruhumun daha derinlerine işliyor. her sabah aynaya baktığımda kendimden biraz daha nefret ediyorum. her gün insanlarla konuştukça kendimden daha çok iğreniyorum. 
bir an çok neşeli oluyorum bir an özellikle akşamları yatağa girdiğimde o neşeyi mum ışığıyla arıyorum.
**

..         ben bir yazar değilim kendi cümlelerim ve iç karartıcı bir dünyam var...