yılanı öldürseler sikim gibiydi. nefret ederim ataerkil yaşamı konu alan kırsal kitaplardan, söylemiştim sana zaten. konusunu beğenmedim ama yine de bitirdim, yorumlarım şunlar: kitap anlatmak istediği duyguyu fazla tekrar ederek ilerlediği için bir noktadan sonra beni içine çekmek yerine yordu. karakterlerin derinleşmesini beklerken daha çok tek bir duygunun etrafında döndüğünü hissettim. anlatımın yoğunluğu etkileyici olabilir ama benim için bu yoğunluk yer yer tekdüzeleşti. olayların psikolojik boyutu güçlü olsa da, mimari bir kurgu gibi katman katman açılmasını isterdim, bu eksik kalmış.
kitabın vermek istediği mesajı anlıyorum ama bunu daha incelikli ve farklı açılardan gösterebilirdi. genel olarak bende kalıcı bir etki bırakmadı, biraz yüzeyde kaldı.
bu arada mayıs sineğini koymuşsun, sevindim.
kolay gelsin. :)
