rpwrpwpwp

Yanaklarını ısıramadığım her yenidoğan beni çok üzüyo KEŞKE STRES ATMAK İÇİN BEBEK SEVME MEKANI YAPSALAR oofff günde min 5 yenidoğan görüp sevememek gerçekten çok zor 

https://www.instagram.com/p/DckiTG0AV3_/?igsi=NDBkc3Fpd2g2bjJl
          
          Bütün arkadaşlarımı ayynı bu şekil çekiyorum geçen o kadar komik çıktı ki üç saat gülmek zorunda kaldım😌😌😌

https://www.instagram.com/reel/Dcm-EfnoNAl/?igsi=MXFncHpyd2ZucWN0dA==
          
          Bu oğlanlar yüzünden hep kocaman bir arkadaş grubum olacağını düşünürdüm oysa elime kalan dağılmış çokça arkadaşlık

Çevrem hep benim çok komik olduğumu söylüyor fennnaa keyif alıyorum bu durumdan söylediğim on cümlenin altısına kahkaha atıyorlar

Karnıma ağrılar girene kadar gülmeyi çok özlemişim 

Psikiyatri randevusu almaya karar verdim bu korkunç stresle yaşayamıyormuşum

Ağustos beni çok olgunlaştırdı hayata bakış açım büyük oranda değişti artık daha özgüvenliyim tamam hala çok panik bir insanım çok fazla atak geçirecek gibi hissediyorum ama olsun çevrem çok fark etmiyor bunu hissettirmemek de bir gelişimdir artık o kadar aşırı empati yapmıyorum kendimi çok üzmemeye çalışıyorum

İlk defa biri bana süpriz yumurta aldı ağlamak istiyorum

Ya onunla espiriyi daha anlatmadan kahkaha krizine girmeye bayıldım UZUN ZAMANDIR BENİ BÖYLE GÜLDÜREN YOKKTUUU

Ergen zamanlarımda ailemin çok zor olduğunu ve baş edemediğimi düşünüyordum
          Büyüdüm artık daha olgun düşünebiliyorum ve ailemin düşündüğümden daha zor olduğunu öğrendim