rubysia_

diri diri gömmek istedim kendimi
          ama geri çekildi toprak 
          sen çoktan çürümüşsün dedi 
          bana yapacak iş bırakmamışsın

Anlamazdın anlamazdın kadere de inanmazdın 
          Hani sen acı veren kalpsizlerden olamazdın..

Benim bütün rüyalarım seninle
          Ah, unutmak ne yalan kelime
          Sen beni hatırlarsın, "Şarkılar yazardı" dersin
          Aklında öyle kalsın

Bir daha doğmaz bu güneşler
          Gölgeler üstümde elimde işaretler
          Yollarımız ayrı artık
          Soluk dipsiz karanlık
          Denizin tadı hâlâ dudağımda

Duyulmamış yazılmamış şarkılar söylemişiz
          Hayatında hiç görmemiş birine mavi demişiz
          Bi' gün gideriz de söz veremem, kendimden emin değilim
          Devam edemeyiz son seferden, kaç kere dedim

Ey sevda kuşanıp yolara düşen
          Bilesin bu yollar, dağlar dolanır
          Yâre ulaşmadan düşersen eğer
          Yarına sesinin yankısı kalır

Odam şimdi sensiz soğuk ve karanlık
          Yıldızlar sanki sönmüş, ay bize küsmüş

Ve sen bir gökkuşağı kadar
          Güzelsin
          Rengarenk ve az sonra gidecek
          Görüyorum
          Ve ben yağmurlar altında
          Bir yolcu
          Islak yorgun tutkulu
          Yürüyorum..

"tutsaklık sadece bedende mi olur sanıyorsun? Asıl mahkûmiyet kafada başlar."

Mevsimsiz çiçekler gibi
          Yarım kaldım inan ki