𝐋𝐈𝐀.

Kiedy kolejny rozdział słodkiego oddania?

Z GÓRY PRZEPRASZAM ZA ZAŚMIECANIE TABLICY!
          
          Hejka, chciałabym Cię zaprosić do mojej pierwszej książki - zależy mi na opinii autorek, które już publikują swoje dzieła, aby nanieść ewentualne poprawki.
          
          Opis:
          
          Odessa Winrlow ma 21 lat i całe życie podporządkowała jednemu pragnieniu - baletowi.
          
          Marzy o scenie Teatru Maryjskiego w sercu Petersburga, o świetle reflektorów, które w końcu uczynią ją kimś więcej niż tylko jedną z wielu tancerek.
          Kiedy dostaje rolę w nowej, brutalnie przeinterpretowanej wersji „Jeziora Łabędziego", wydaje się, że spełnienie jest na wyciągnięcie ręki. Sztuka, sława, perfekcja - wszystko zaczyna układać się w idealny obraz.
          
          Ale idealne rzeczy nigdy nie trwają długo.
          Na jej drodze staje Mickhail Vetrow - charyzmatyczny, niepokojąco wymagający choreograf, którego wizja baletu przekracza granice bólu, kontroli i obsesji. Każdy ruch, który tworzy, zdaje się mieć drugie dno. Każda próba - cenę, której nikt nie chce zapłacić.
          
          W tym samym czasie pojawia się Aleksiej Mozorov - młody, błyskotliwy krytyk baletowy, którego słowa potrafią wynieść artystę na szczyt... albo go zniszczyć. Jego spojrzenie na Odessę jest zbyt uważne, zbyt osobiste, jakby widział w niej coś, czego nie powinien dostrzegać.
          
          A potem teatr zaczyna się zmieniać.
          
          Baleriny z zespołu giną w sposób, który przypomina fragmenty choreografii spektaklu. Jakby ktoś zamieniał sztukę w rytuał. Każda śmierć to kolejny akt w przedstawieniu, którego nikt nie rozumie - ale ktoś bardzo dokładnie reżyseruje.
          
          Im bliżej premiery, tym trudniej odróżnić scenę od rzeczywistości.
          
          
          https://www.wattpad.com/story/410101549?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=sinthia_writes

hej, oficjalnie jest nas tutaj 800!❤️ jestem wam tak wdzięczna, słowa nie są w stanie tego opisać! kocham najmocniej na świecie!
          
          ściskam,
          Julia!❤️

ejjj bo zauważyłam, że małymi kroczkami zbliżamy się do 800 obs — i za każdym razem, jak patrzę na obecną liczbę i uświadamiam sobie, ile was tutaj się zebrało przez ostatni czas, wydaje mi się to wszystko tak nierealne, chryste… nie mogłam być bardziej wdzięczna, przysięgam! dziękuję, że jesteście!❤️

Hejka, miśki! Przychodzę z informacją dotyczącą Słodkiego Oddania!
          
          Przez ostatnie dwa tygodnie dostawałam od was bardzo częste komentarze, pod tiktokami, pod rozdziałami, zdarzało się nawet, że pisaliście do mnie prywatnie, odnośnie kolejnego rozdziału SO — i kiedy najprawdopodobniej go dostaniecie. Na ten moment nie jestem w stanie stwierdzić, za co już chciałabym was przeprosić!
          
          W przyszłym tygodniu mam najważniejsze zawody w sezonie tanecznym, otóż Mistrzostwa Polski, które wysysają ze mnie wszelką energię, przede wszystkim motywację do pisania. Jestem pod ciężkim stresem, dlatego równie ciężko jest mi coś napisać.
          
          Mam nadzieję, że rozumiecie i że nie jesteście źli na tak długie oczekiwanie rozdziału. Obiecuję, że gdy tylko stanę na nogi, wrócę do was z podwojoną siłą — i to już za niedługo!❤️
          
          Kocham was najmocniej na świecie i jeszcze raz dziękuję wam za tak dobry odbiór SO! Wasze słowa znaczą dla mnie więcej niż wiele, naprawdę, a wasze pytania o kolejne rozdziały przyprawiają mnie o niewyobrażalne szczęście! Dziękuję, że czekacie! Dziękuję, że jesteście!
          
          Do zobaczenia!❤️

dzień dobry, a dobry, bo SO wbiło 10k! jestem megaaaa wdzięczna, a przede wszystkim zaskoczona, że moi chłopcy tak się dobrze przyjmują! dziękuję i kocham najmocniej!❤️

Czy SO będzie miało więcej części czy zakończy się na jednej ? 

Hejka! Chciałabym zaprosić do mojej książki.
          
          „Kiedyś znałem cię całą. Każdy fałszywy dźwięk, śmiech przy mahoniowym pianinie i zapach szarlotki na twoich dłoniach. Dziś nie wiem nawet, jak wyglądasz”.
          
          Dwanaście lat to wystarczająco dużo czasu, by stać się kimś obcym. Charlotte Burton ma dwadzieścia siedem lat i dłonie, które nigdy nie drżą, bo dawno przestały czuć cokolwiek poza chłodem stali. Wybudowała mur z sukcesów i sterylnej ciszy, by zagłuszyć echo „dwóch tygodni", które nigdy się nie skończyły.
          
          To niesamowite, jak wiele potrafi zburzyć milczenie. Jak bardzo brak jednego słowa może zmienić wspólną melodię w hałas, którego nie da się znieść.
          
           Czy pod białą maską wciąż kryje się Lottie? Ona boi się, że w lustrze nie widzi już nikogo, kogo on mógłby rozpoznać. Niektóre obietnice nie wygasają.
          One po prostu gniją w ciemności, czekając na jeden, właściwy akord.
          Czy można naprawić serce, które od lat bije tylko z przyzwyczajenia?
          
          https://www.wattpad.com/story/409362124?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=itzmehi___
          

Wiadomo coś o rozdziale ? 

wyrobiłam się przed północą z korektą, dlatego możecie być ze mnie dumni! rozdział już śmiga, także miłego czytanka!❤️
          
          https://www.wattpad.com/1613748715?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create_on_publish&wp_uname=rudagertrudaa