Mevsimlerden Sen;
yine aklıma geldin. Tutuştu ciğerlerim, yandı kül oldu her bir hücrene kalbim, yerlerinde duramaz oldu gözlerim, işlevini yitirip bir karış havaya uçuverdi aklım, ben yok oldum yine önünde. Mevsimlerden sen şimdi, mevsimlerden yine hüzün rüzgarı eksik olmaz, gözlerim senin için tutuşmadan bir an geçiremez bu aralar. Biraz eser, biraz kavurur bu mevsim. Bakma öyle yıkar döker ama asla vazgeçmemen için bağlar kendine seni.