,,...Pod wpływem chwilowej złości Andrew pomyślał o wsunięciu palców w ranę Thomasa. Chwyceniu jego zebra i złamaniu go. Wyciągnięciu miękkiej kruszącej się kości z jego klatki piersiowej i przyszyciu jej do siebie. Byliby razem na zawsze, żebro przy żebrze, połączeni krwią, kością i uwielbieniem. 
   Andrew zacisnął powieki." 
   [....]