Taha ağlamama dayanamayıp, ellerini belime dayadı. Bende onun boynuna kollarımı sardım ve sıkıca sarıldım. Taha'nın da ağladığına dair küçük bir ses duyduktan, sonra saçına küçük bir buse kondurdum.
"Sözümüzü asla unutmam, sen benim herşeyimsin nasıl seni bırakabilirim?" diye sordum sessizce,
"Her kavgamızda ve ağladığımızda birbirimizin saçını öperek, herşeyi düzeltelim mi Liva?"
"Olur, öyle yapalım. Zaten birbirimizden başka kimsemiz yok Taha," dedim ve usulca gülümsedim. Onunda yüzünde güzel bir tebessüm belirdi.
_____________________
Küçücük ilerden bir alıntı
