ruyalarda

keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.

ruyalarda

beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben van gogh'un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız, beni tanımalısınız ki benden bahsedin.

ruyalarda

"elleriniz çok güzel, eminim ki hayalimdeki dünyada çok güzel çiçek taçları yapardınız. söz vermek isterdim size ama artık söz vermemeliyiz, biliyorum çünkü korktuğunuzu. kendinize soğuk biri diyorsunuz bayım, ama benden tek bir duygunuzu bile saklamıyorsunuz, sevmeyi bilmem diyorsunuz ama çok güzel sever gibi bakıyorsunuz, söylemek istediklerinizi parmak uçlarınıza saklıyorsunuz hep. iyi ki öpmüşüm parmak uçlarınızdan, yoksa nasıl hissederdim tüm bunları?"