Bir sey diyim mi seni asırı seviyoeum. O kadar çok yılımız var ki artık benim duygusal paragraflarımdan bıkmıssındır bile ama sadece paragraflarımdan bık benden sakın bıkma. Her seyi göze alırım ama seni kaybetmeyi alamam. Senden vazgeçersem kendimden vazgeçmişim demek olur bu aynı zamanda. Zaten sözümüz var. Birimiz ölürsek çifte cenaze arabası kalkacak dünyadan?? Ve kimseyle evlenemezsek (bence evde kalacağız ikimiz de) birbirimizle evlenme sözü de var. Klise ama olsun. Senden nefret edikeum. Baska hiçbir erkege güvenmem. Ailenin yaptığı tek güzel sey seni dünyaya getirmek falan. Baban ilk defa bir ise yaramıs.
Neyse bak dur sana planımı anlatıyorum. Şimdi biz evlencez tamam mı. A4 kağıtlarına düğün davetiyesi yazcaz para harcamamak için. Sonra bunu herkese vericez. Eski düşmanlarımıza, küstğümüz arkadaşlara... senin ve benim exlere... herkese yani. Onların iclerinden bir kişi bile gelse kârdır. Neyse sonra bi tane düğün salonu bulucaz ama kiralamicaz. Kereme söyleriz kapıda davul falan calar inansınlar diye. Sonra düğün salonunun kapısında durucaz ve takı merasimi burada yapılıyo sonra iceri gecicez dicez. (Sen normal smokin alırsın ben de dışarıda da giyebileceğim beyaz bir elbise alırım sonradan işimize yarar ikisi de) Neyse bizim enayi davetliler inanıp takıları takınca kaçıcaz oradan bütün paralarla. Sonra da beraber kıcımızı silmeye peçete bulamayana kadar para harcayarak dünyayı gezeriz.
