Kovulan.

Kahrınla ıslandım dünya, doymam anda gerçeğe.

Ne kadar bağladıysam o kadar isyan etti aklım.

Benim cezam ateşe yaklaşmak değil
          senden uzak kalmak olacak.

Benim cezam iniltileri dinlemek değil, 
          sesine sağır kalmak olacak.

Çemberin burgaçlarında canı olmayan gölgeler.
          Kızıl ardıç ağacına asılmış, milyon tane şahit.

Bulantılar sivri bir çığlık gibi yakın
          ve esrik olmalarsa yaşamak gibi uzak.

Niçin bağlıyım ben hiçliğine derinden?

Yok değişen, kesin diyemem yaraları deşeceğim.

Eskilere övgü,
          eski olan yeni ölgüne ikilem.

Kanla beslenen dünyaya insan sunan ahlak, yakarışlara bir şey olur zayiattır var olmak.