sadece_mimi

hesapta sadece arkadaşı bıraktım çünkü yeri bende ayrı <3 bu tema değişikliğinş sevgili berrama borçluyum my love 

hesabin cok ciddi agliyorum

dinmez
          
          gökyüzünün avuçlarında ellerim
          büyümeye korkulu topal bir sancı
          korkudan başkaldırıya gelişen
          kaskatı tanrısal bir acı
          
          bakardık bakardık imrenmeye korkardık 
          en özentisiz şeylereydi açlığımız 
          ölüme bir vardı süreç
          dinmedi dinmedi acımız
          
          beklemek ölüm gibiydi bekledik 
          bugün dedik yarın dedik olmadı 
          böyle doğduk büyümeye korka korka
          umudumuzdu gücümüzdü kalmadı
          
          işte ellerim böyle tutsak gökyüzünde 
          çekerim çekerim gelmez 
          sanır ki gök doyurur açtığımızı 
          bir gökü yemekle acımız dinmez
          
          Arkadaş Z. Özger

SIĞINTI KUŞU
          
          akşam
          hüznümün soluk aynası
          vurdukça yüreğime kanım oynaşır
          derinleşir acısı parmakuçlarımın
          kırmızı bir ölümü görmüş gibi
          kanarım.
          
          yoruldum
          değiştirmekten kanını yüreğimin
          hergün yeniden başlayan
          çığırtkan bir şarkıyı söylemekten
          hergün
          yeni bir şarkı bestelemekten
          
          ben hüznün
          ben gölgemin kiracısı
          yeni bir ev değiştirmekten
          
          hergün
          gövdemle büyüyen hüznümle
          kimselerden habersiz eskiyen yüreğimin
          dinlemiyorlar
          dinlemiyorlar şarkısını oy
          
          sustukça çoğalıyor tekliğim
          ah benim sıska yüreğim
          ah benim kimselere söz geçiremez yüreğim
          ah benim
          neyim kaldı elimde
          ah benim
          üreyemiyorum kendime
          
          böyle niye beni
          biraz yankı biraz karıncayken
          şimdi eski bir enosis düşlerim
          kendimi koparıyorum kendimden
          yetişemiyorum.
          
          tekliğim
          yorgun ve kanadı kırık kuştur
          hüznün yapraklarında gölgelendiği
          kim koparır dalından
          ağzı açık bir gülü
          kırmızı bir ölümü görmüş gibi
          kanarım
          
          yoruldum
          değiştirmekten kanını yüreğimin
          ne zaman bitecek
          bu hüzün.
          
          

şeytanlar kudurdu, tanrılar sustu...
          şeytanlar kudurdu, zerdüşt sustu...
          isa sustu, musa sustu.
          xızır sustu, nazır sustu.
          newroz sustu, asmin sustu.
          yedi iklim, dört mevsim sustu.
          sarışın çocuklarımı esmer eden rüzgar sustu.
          ozanın sazı, yazarın kalemi;
          yürek sustu, vicdan sustu.
          ekmek sustu, mushaf sustu.
          iştar ana sustu, madonna sustu.
          muzaffer orduların naraları,
          militanların kahkahaları...
          insan sustu...

Sizin Hiç Babanız Öldü Mü?
          
          Sizin hiç babanız öldü mü?
          Benim bir kere öldü kör oldum 
          Yıkadılar aldılar götürdüler
          Babamdan ummazdım bunu kör oldum 
          Siz hiç hamama gittiniz mi? 
          Ben gittim lambanın biri söndü 
          Gözümün biri söndü kör oldum 
          Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak Şöylelemesine maviydi kör oldum 
          Taşlara gelince hamam taşlarına 
          Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi 
          Taşlarda yüzümün yarısını gördüm 
          Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü 
          Yüzümden ummazdım bunu kör oldum 
          Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
           
          Cemal Süreya (1953)

yalnızım, bunu hep söylüyorum
          yalnızım, bunu hep söylüyorum
          
          geceyi çarmıha geriyorum kimseler tapmıyor
          hüznümü ölçeğe vuruyorum yüreğine sığmıyor
          her şey ne kadar olabilir meraklanıyorum
          yüzüme dokundukça tırnaklarım kanıyor
          yalnızlığımı hüznümle yoğuran gece
          öyle basitsin ki sen bütün şiirlerin içinde
          biliyorum, biliyorum bunu da biliyorum
          gökteki yıldızlar kadar dizeler yazılsa da
          kendime kendimden başka kendim yok
          ne utancımı kuşanan bir sevgi
          ne çirkinliğimi öpen bir kız
          
          yalnızlığımdan yalnızlığım yalnız
          
          -ana bana bir hal oldu, hep böyle titriyorum
          ana çok üşüyorum. ıhlamur ısıt bana
          
          yıldızlar sayılmaz: hasret uzakta
          ben sevgiye hasretim, sevgi uzakta
          
          Arkadaş Z. Özger
          Hüzün Mevsimi