"Fazlasıyla yorgundum. Hayır, vücudum değil. O pek umurumda olmuyor. Birkaç saat yattığında dinlenmiş hâle geliyor. Ruhum, yüklenen yükler altında ezilerek işkence çekiyordu. Ne ölüyor ne de yaşıyordu. Arafta sıkışmış, öylece yardım bekliyordu benden. Ruhumun çığlıkları tırmalıyordu kulağımı. Bunca çığlığa rağmen sessizce yaşamak zor oluyordu."
~Meftun