Eğer bunu okuyorsan, ki biliyorum okuyorsun. Yoksa burda senin için yazdığım şeylerden haberin olmazdı ve evet, bende okuyorum yazdıklarını. Zaten benim okuduğumu bildiğin için yazıyorsun onca şeyi ama eskisi kadar kalbime doknmuyor hiçbiri. Birini bulmuşsun, ne güzel. Mutlu ol, tamam mı? Artık bizi aklından çıkarmalısın. Bitti artık. Fazla düşünüyorsun. Ayrıca aylar konusunda tam şu an kalkıp hâlâ değer veriyorum da diyemezsin. Aramıza falan girdiği de yoktu. Ettiğin hakaretlerle kızın seni engellemesi hakkıydı. Ve sen bunları söylerken ben onun yüzüne gülüp seninle onu çekiştiremezdim. Umarım benden daha iyisini bulursun. Ben bulamam demeyeceğim, bulmaya çalışacağım ve bulacağım da ama sanaldan bulup aynı hataya düşmek istemiyorum. Hem aylar var, o yeter, mutluyuz işte; sen de ol. Bu da benim senin hakkında panoma yazdığım son şey. Bulduğun kişiyle konuşurken sürekli beni hatırlayıp üçüncü kişi yapma. Çağların vefatından sonra da benimle konuşurken aranızdaki 3. kişi gibi hissediyordum. Yaşamıyordu ama sen yaşatıyordun ve şimdilerde itiraz etsen de beni o olarak hayal etmeni asla unutmayacağım. O gün dalga geçip 'dalga geçmiyorum' demeni de. Farklı duygular ile dengemi bozuyorsun. Artık bir oyuncak gibi hissediyordum senin yanına. Hani diyorsun ya, 'çok sevdim seni' sevgi anlayışın nasıl bilmiyorum, öğrenemedim de. Fazla karışıksın, anlayamıyorum seni ama son dönemlerde artık ne inandırıcı, ne de samimi geliyordu. Boğuluyordum. Bunu bilmeni istiyorum. Bu kadar. beni geçmişin okyanusunda boğulup senin için ölmeye zorla, çünkü artık beni hatırlamanı istemiyorum.
