l

aşırı sıkıldığım için birkaç hikayeye bakayım dedim ama ne okursam okuyayım her üç cümlede bir baygınlık geçiriyorum ben galiba wattpad için çok büyümüşüm ya

then you smiled the whole way through it, i guess maybe that's what's worse

hikayelerimden birine devam etmeyi aşırı istiyorum ama tek kelime yazamıyorum

yazarr sana bisey soruyum muu kac yasindasin

swn hikaye yazma bi daha beni boyle aglaticaksan

burası kürkçü dükkanı.

how rare and beautiful it truly is that we exist

"...Zamanı durduramamanın ve kimi hayalleri tüm kandırmacalara karşın gerçekleştirememenin kırgınlığı... Fırsatını bulduğumda buna bir küçük pişmanlık ya da bir kaçınılmaz ödeşme zamanı diyebilmeliyim. Uzunca bir arayışın beklenmedik bir yerinde insanın aniden bir başına kalabileceği anları da gözden geçirebilmeliyim bu aşamada; yitirilmiş onca sevince karşın yeni bir ilişkiye doğmak istemenin hüznünü anlatabilmeliyim bir başkasına. Bu durumda bir cümleye “yıllar sonra” sözcükleriyle başlanabilir. Yıllar sonra insanın yapabilecekleriyle değil, yalnızca yapabilmiş olduklarıyla yaşayacak olması, evet."

2012 yılından beri ara ara ve sadece Zayn kurguları okurum ama gördüğüm kadarıyla genel tablo da pek farklı değil. O zamandan bu yana değişen hiçbir şey olmadığını üzülerek görüyorum. Sonra birçok kişinin wattpad'i yazma kabiliyetini geliştirme değil de oy ve yorum alarak bir çeşit tatmin sağlama mekanı olarak gördüğünü hatırlayınca geçiyor. Amaç bu olunca da hikaye yazarken arz-talep meselesi baş belirleyici oluyor ve tüm hikayelerin birbirinin kopyası olduğunu görüyorsunuz. İlk başlarda gayet masum başlayan yazarların bile bir süre sonra bu atmosferin etkisi altında kalarak ya da fazladan birkaç oy ve yorum uğruna cinsellik ve kıskançlık ögelerini sıkça kullanmaya başladığına şahit oluyorum. Olayın bu kısmına üzülsem de kimsenin popülaritesinde falan gözüm yok, yanlış anlaşılmak istemem. Ama şuradaki hikaye yazarlarının birçoğunun kendilerini ve başkalarını nasıl zehirlediklerinin farkında olduklarını sanmıyorum. Bir eleştiri yaptığınızda aldığınız ilk yanıt "alt tarafı bir hikaye, gerçek hayat değil bu" gibi abuk subuk yorumlar oluyor. Çoğunluğu ergenlik döneminde olan bu arkadaşlar kendilerine bir kimlik oluşturdukları bu süreçte, sürekli olarak maruz kaldıkları bu hikayelerin onları nasıl etkilediğini henüz idrak edemiyorlar. Okuduğunuz kitapların, izlediğiniz filmler ve dizilerin (özellikle sürekli olarak aynı düşünce yapısında iseler) sizi etkilemediğini öne sürmek en masum söyleyişle bilgisizliktir. Arkadaş çevreniz ve aileniz kadar tükettiğiniz eserlerin de düşünceleriniz üzerinde etkisi olacağını düşünüyorum. Çünkü etrafınızdaki insanlarla geçirdiğinizden belki de daha çok vakti bu hikayeleri okuyarak harcıyorsunuz. Fikirlerinizi okuduklarınız besliyor. "Evet, kadını dövüp söven, ona tecavüz eden, aldatan erkek karakterleri güzelleyen hikayeler okuyorum ama bu durumu desteklemiyorum" gibi bir savunmanın elle tutulur bir tarafı yok. Bir insan okuduklarından keyif almıyorsa saatler boyunca neden kötü çocuk hikayesi okur ki? 

yeniden burada olduğuma ve yıllar önce yazmaya başlayıp yarım bıraktığım sıfır iq hikayeleri yazmaya devam ettiğime inanamıyorum. 23 yaşındayım, hayalgücüm 1 ile 10 arasında bir sayı söyleyecek olursam -2 düzeylerinde seyrediyor ve yazmak konusunda beceriksiz olmama rağmen hala hikayelerimden kopamıyorum. arkadaşlarım wattpad kullandığımı bilse ben aforoz ederler ama ben iki yılda bir buraya dönüp duruyorum, Rabbim beni neyle sınıyorsun