sanikmudafiisi

Yazın, saman kümelerini yastığımız, çimleri de yatağımız yapacağız; biz yıldızları ve ayı izlerken gökyüzü örtümüz olacak. 

ama şüphen olmasın.

https://open.spotify.com/track/3xXAKd52PYvEumemCKdepL?si=rFlp-V4wTKmeSg42AHCyHA&utm_source=copy-link

Jeongguk Jeon:
          - Neden 923?
          Hiç anlatmadınız.

https://open.spotify.com/track/4s6PtDQHV6eZ9o3p0gaBhQ?si=IOXrrBWvRSCBK_4mFkAd7g&utm_source=copy-link

tolstoy anna karenina’nın başında şöyle der: “mutlu aileler birbirine benzer ancak her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine özgüdür.” 
          
          mutsuz ülkeler de öyle. 
          her birinin mutsuzluğu kendine özgü. 
          oysa mutlu ülkeler sanki birbirlerinin kopyası gibi.

öptükçe öptü, uykuya çekiliyorken dahi, belli belirsiz fısıldıyordu. "doyamadım, küçüğüme. doyamam. doymak, en büyük ahmaklığım olur."

şiddet fahişesi doldurmuştu tabancanın içini. göğüsümden akan bir kan olsa bile, canımı yakan şey bir mermi değil; bana doğru tuttuğun sevgisizlikti.

Dün gece seni aradım.
          Yastığımla gözlerim nedense bir aradaydı.
          Gecenin ilerleyen saatleri ıslaktı.
          Nemliydi dakikalar, saniyeler yorgundu.
          Akreple yelkovan arasında savaş vardı.
          Bizdeki aşkın ve kaderin galibi yoktu.

"bu birliğin hepsinin engeli vardır, kimi kör, kimi sağır, kimi dilsiz. hepsinin noksan yanı nişan alışlarına meylederek, hedeflerini öldürmekten yana onları güçlü kılmıştır. ıskalamazlar.