İçimi dökmek için panonu rehin alıyorum:
Aslında hikayeleri kaldırmakta haklı olduğunu da düşünüyorum. Hani ben okuyorum zevk alıyorum orası ayrı mesele ama cidden bir süre sonra heves gidiyor. Senin ficleri kaldırman farklı bir meseledir bilmiyorum ama ben de kaldırmayı düşünmesem de yazma hevesim 0 neredeyse. Hani çünkü emek emek yazdığım bölümler de okunmayınca hevesim de kalmıyor. Biliyorsun zaten benim eski hesabım kapandı ve orada emek emek yazdığım bir sürü fic vardı, onların hepsini kaybettim, hiçbirini kurtaramadım sadece birini kurtarabildim o da sadece prolog ve ilk bölümüydü. Toplamda altı bölüm falan yazabilmiştim ama hepsi silindi ve ben normalde bölüm başına 3000-4000 kelime yazıyorum ve bir bölümü kurtardım diyelim kalan beş bölüm toplamda (3500 kelime diye hesapladım) 17500 kelime eder. Yani. Benim yazdığım toplam 17.500 kelime şu anda yok oldu ve onların hepsini tekrar ellerimle yazmak zorundayım. O kadar heves kırıyor ki sana ne kadar anlatsam az. Ayrıca okunması da azdı ama az da olsa sadık bir kitlesi vardı. Ve bu hesapta yeniden başlamak o kadar zorlayıcı geliyor ki yani wattyden başka bir hayatımın olduğunu da düşünürsek her şey iç içe giriyor böyle olunca. Hadi senin ficler yine tuttu yani düzgün bir okunma sayısına sahip ama benimkiler cidden hem o kadar araştırıp emek vermeme rağmen öylece mal gibi duruyor. Cidden bu o kadar heves kırıcı bir şey ki. Yani birilerinden yardım istemeye de çok utanıyorum asla istemiyorum bu yüzden belki ficler büyümüyor ama dilencilik de yapamıyorum gurur meselesi mi inan hiç bilmiyorum ama hevesim hiç bir şekilde kalmadı ama emek verip yazdığım ficleri de silmek asla içimden gelmiyor öyle mal gibi kaldım ne yapabilirim?
