dila

olmazda bundan sonra kimse, olmasin zaten sikmisim kardesliginizi.

bir avuçta uykusuz.

başımı birinin dizlerine yaslayıp saatlerce ağlamak istiyorum

annem elinde bıçakla kapının önünde oturup nöbet tutarken ben çocuktum. babamın gelip beni kurtaracağını düşünerek korkmamıştım.
            annem beni hazırlayıp parka götürmüştü. bankta oturtmuş ve bekletmişti. ben çocukluktan beklemeye alıştığım için sormamıştım neyi beklediğimizi. sonra annem bak, kim geliyor demişti. kafamı kaldırıp sağa sola baktım. uzaktan silip bir şekilde babam yaklaşıyordu. elinde bisiklet vardı! babam bana ilk defa bir şey almıştı. kırmızı bir bisiklet hemde. babama koşarken kahkaha atıyordum ama gözlerimden yaşlar akıyor yanaklarımı soğutuyordu. babam beni düşünmüştü! babam bana bisiklet almıştı ve kırmızıydı! babam yanımdaydı. mutluluğun zirve olduğu çocukluğumun tek ânıydı.

ayaklarım ve kollarım eklem ateşinden felç gibi hareketsiz kalmıştı. acıdan bağırıyordum. saat gecenin 4.57'siydi ve ben çocuktum. babamı bekliyordum. annemi istemiyordum. babam beni sevsin, öpsün istiyordum. annem yaklaşmaya çalıştıkça daha çok bağırıyordum, hıçkırıklarım annemin ağlayışlarına karışıyordu. kapı çaldı, saat gecenin 4.57'sinden sonraydı, babam gelmişti. acı ve mutluluktan yanaklarımdan yaş akmıştı asla unutmam. yaklaştı bana ama ben yine bağırdım yaklaşmayın diye. evet, babam gelmişti mutluydum ama acıdan kimseyi istemiyordum. annem ve babamın kapının önünde hıçkırarak ağladıkları görüntü hiç silinmedi oysa ben 4 gün önce 17 olmuştum, unutmalıydım.

yüzüme sarı sokak lambasının ışığı vurduğunda ve araba yavaşça durduğunda gözlerimi daha çok sıkar sonra uyanık olduğumu anlamasınlar diye serbest bırakırdım. babam beni kucağında taşısın, kokusunu alayım, asansörle eve çıkarken -ki hiç asansörlü bir binada oturmamıştık- annem babam ve ben mutlu bir aile tablosuymuşuz gibi duralım diye. belkş ben uyursam tartışmazlar derdim hep. 7 katlı binanın en son katına merdivenle çıkardı babam beni. kokusu terle karışmıştı ama baba kokuyordu işte, ben kaç defa baba kokusu almıştım ki?

ve ben çocuktum.