sarrahkane

dilsiz acılar, tarûmar eder baharları.

sarrahkane

ışığı tekleyen bir sokak lambasına sığınıyorum ben muâllâ. Bu saatten sonra evim varmış yokmuş, yıldızlar gülmüş, ay ninni söylemiş, bulutlar saçımı okşamış, gök elimden tutmuş tutmamış ne fark eder.