öylesine biri

Bazı şeyler değişti 208 k olmus umarım görmüşsündür ve mutlu olmussundur ben okurken mutlu oldum çünkü 

Kurgular in ikisini tamamlanmış gorunce hemen okudum. Okudukça bayıldım ama ne yazkki hakettiği değeri görememiş olamaları baya üzdü.

Gece kitabıma hoşgeldin canım (⁠｡⁠♡⁠‿⁠♡⁠｡⁠)

Toz kitabı mutlu bitsin  :(

Merhaba sevgili yazar acaba toz kitabına devam etmeyi düşünüyor musun ? Gerçekten bir saatte merakla okuyarak bitirdim ve bu uygulamadaki çoğu yazarın kitabındansa kitabında hayal gücü kurgu yazım dilinin iyiliği beni kitaplarına çekti. Bu yüzden umarım kitap yazma şevkine en kısa sürede kavuşursun ve devam edersin kitap yazmaya :)

Bazı şeyler değişti kitabını ikinci kez bitirdim. Kalemin o kadar güzel ve farklı ki. Aile kitabi kliselerinden uzak enfes bur kurgu. Kalemine sağlık. Yazmaya devam etmen dileğiyle 

Bu kitapların hâlâ değerlenmemiş olması şaka mı? Aşırı iyi kurgular ve kesinlikle bu okunma sayılarını hak etmiyorlar.... Profile girip de kitabı okuma konusunda kararsız insanlar varsa kesinlikle ikileme düşmeden kitaplara başlamalılar. Okuduğum aile kurguları içerisinde ilk üçe girer. Yazarın kalemini ve hayal gücünü de tebrik etmek lazım 

 Merhaba, yeniden geri döndüğüne çok sevindim Kalemi güçlü olan birisisin vesselam ❤️

Başka kitap yazacak mısınn

43. Bölüm Kesit
          
          "Yeteer"
          
          Boğazımdan kopup fırlayan çığlığımla  herkes dönüp bana bakmıştı. Artık dayanamıyordum. Başıma gelenlere bu kadar kayıtsız kalmaktan yorulmuştum. İyiyim demekten, kendimi ailemin sevgisiyle iyi edeceğime inandırıp durmaktan bıkmıştım. Ben kendime ne yapmıştım böyle? Başıma gelenleri nasılda kolay sindirebilmiştim. Ne kadar çabuk inanmıştım. 15 yıldır bütün hücrelerimi saran sevgim yüzünden miydi bu inancım.? Öz ailemin iyi insanlar olduğuna olan sevincimden miydi yoksa? Ben kendimi bu kadar ziyan ederken ailem beni neden görmemişti. Halbuki ben herşeyi onlara olan sevgim yüzünden yok saymıştım. O videolarda olanları da öylesine bir zamanda kırılan kalbimi kendi başıma onarışımda yalnızca saf sevgimdendi. Çünkü ben inanmıştım. Sevgimin herşeyin üstesinden geleceğine inanmıştım. Ama hayır bu boş bir inançtı. Sevgi hiçbir şeyi çözmüyordu. Benim aileme duyduğum sevgi beni altında bırakacak kadar ağırdı. 
          
          "Ben neler yaşadım siz farkında mısınız? Neler geldi başıma biliyor musunuz? Siz kimsiniz ya kimsiniz? Bir psikoloğa göndermekle çözüldü mü benim sorunlarım? Ben o odada tek başıma kaldım. Aylarca manyak bir adamla tek başımaydım. Neredeydiniz siz. Benim canım acırken siz neredeydiniz.?"