prometheus.

kendimi bazen o kadar çaresiz hissederim ki bir yerlerde beni bulacak birinin var olduğu umuduyla sabretmeliyim diye düşünürüm. muhakkak biri olmalı bu yüzden. bizi arayan, bizi bulmak isteyen, gözyaşlarımıza kayıtsız kalamayacak biri.

biraz gözünüzü açın. biraz kulak kabartın, o saniyede çığlıkları duyacaksınız, acıları, iniltileri... biraz sinenizi yoklayın, oradaki sızıyı hemen fark edeceksiniz.

hepimiz başladığımız noktada sona erecek bir yolun salikleriyiz. hasretten dizlerimizi karnımıza çekmiş bir halde inleyip durmamızın asıl sebebi bu.

fırlatılıp atılmışız bir kere dünyaya. biz kendimizi burada bulduk. bir baktık ki buradayız. yaşamı seçmedik, ona maruz kaldık... şaşkınız.