schleib

Sen ol da ister yâr ol, ister yara;
          	Lütfun da başım üstüne, kahrın da

schleib

Kaç gecenin çölüdür bu ayrılık
          Kaç şiirin dölüdür üstüme
          Örttüğün bu ince sessizlik
          Kalbim alış artık, kır kendini
          Kendi duvarında, sesini
          Kendi duvarına haykır
          Tesadüfen birbirine rastlamış
          Başka başka aşklarsızın siz artık
          Geceyle gündüz gibi birbirine ayrılmış
          O ki rüzgar 
          Bir zaman senin çölünde kumlar uçurmuş
          O ki gece ve esmer
          Görmüyor sahrayı, sesi içinde karışmış