schwaarzt-

Ağam, kızın bir gözü var

schwaarzt-

Biriciğim...
          En zor sabahımın güneşi
          Nice hayallerimin geçmiş süsü
          Ben küçükken hep bir köşedeydim başka bir köşe başka bir ev başka bir memleket bambaşka yerlerdeydim hep. O yüzden sesim hep gür çıktı. En ince telime kadar öfkeliydim. Hep en önde yürüdüm biri beni geçtiğinde koştum. En çok ben konuştum biri benden fazla konuşursa kaçtım. Herkes için bambaşka oldum. Teyzeyle teyze amcayla amca çocukla çocuk dedemle dede. Sonra büyüdüm ve başardım. Çok kıymetli oldum çok değerli oldum. Sonra hiç durmadan yine koştum. Bu sefer aynı köşeye dönmekten korktum. Ya yine görülmezsem ya yine duyulmazsam ya yine kendimi kanıtlamam ve bir şeylerden vazgeçmem gerekirse ya öksüzlük yine boğazıma çökerse diye. Yorulmuştum. Belli şeylerin yükü omuzlarımı düşürmüştü. Hayatı anlamlandırmak istediğim çağlardaydım. Ve sen geldin hayatıma.. Ben ilk kez seninleyken ben oldum. Kendimi buldum. Belki yıllarca içime gömdüğüm kocaman sevgi dolu bir kalp buldum kendimde. Yıllar önce en güzel köşesine annemi oturttuğum. Seninle beraber annemi buldum. Sonra yalnız seni layık gördüm gönlüme. Her ne olursa olsun seni hep orada buldum. Yüreğindeki ile yaşandığını seninle öğrendim. Ve bir gün binbir çabayla çıktığım köşeye kendi isteğimle geri döndüm. Benim yerim hep o köşeydi ama bu sefer yalnız değildim yanımda bir küçük kız çocuğu gibi seni taşıdım

schwaarzt-

Açıkça düşüyorum, anne ne olur kalk

schwaarzt-

Yoksa nasıl tutup gençliğimden af dilerim
Reply

schwaarzt-

Ne olur yalan de ki naz diyelim
Reply

schwaarzt-

Savaşmak zor geliyor, yaralarıma kabuksun
Reply