scropnes

6 Mayıs 1972, saygıyla.

Bir güzel rüzgardı ensemize değip geçen.
          Yaşadık, anladık kavganın sıcaklığını ve tazeliğini öfkenin. Omuzlarımız değdi birbirine, daha çok sıktık yumruklarımızı, sesimiz daha gür çıktı her keresinde. En güzelimizin gülüşü, gözlerimizde hala.

Gülümseyişi insana ölümü tattırabilir, yaşamı unutturabilir, sanatı hiçe sayabilir ve devrimi basitleştirebilirdi. 

Sabaha karşı balkonda sigaramı içerken, içeriden uykulu gözlerle kucağıma gel istiyorum.